ΦΩΤΟ | Μάνες με μωρά στα χέρια… Υπάρχουν και αυτές οι “καραβιές” στα Χανιά

Έπεσαν στα χέρια μου οι φωτογραφίες που παραθέτω από το εκθεσιακό κέντρο στην Αγυιά, όπου φιλοξενούνται οι παράνομοι μετανάστες που έρχονται από τις ακτές της βόρειας Αφρικής.

Κι αν οι προηγούμενες “καραβιές” δημιουργούσαν την αίσθηση ότι η χώρα μας δέχεται “εισβολή”, βλέποντας νεαρούς σε ηλικία άνδρες, κρατώντας -σεπολλές περιπτώσεις- ακριβά κινητά στα χέρια, αυτό που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα αλλάζει εντελώς τα δεδομένα.

Αν μέχρι σήμερα το κεντρικό κράτος δεν έκανε τίποτα παραπάνω από το να υποδέχεται, να φιλοξενεί και να διώχνει, πλέον οφείλει το κάτι παραπάνω. Γιατί τώρα;

Οικογένειες από χώρες της Αφρικής που δοκιμάζονται από εμφύλιες διαμάχες, μάνες με μωρά στην αγκαλιά, ψάχνουν μία ελπίδα ζωής. Κυριολεκτικά…

Μη βιαστεί να πει κανείς ότι διαχωρίζουμε τις περιπτώσεις ανθρώπων, απλά εδώ έχουμε να κάνουμε με παιδιά… ΜΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! Το κατάλαβες; Κι όταν υπάρχουν παιδιά στη μέση αλλάζουν όλα! Θέλετε να το πούμε “διαφορετική αντιμετώπιση”… ας το πούμε κι έτσι!

Ναι, οι μεταναστευτικές ροές ανθρώπων από 20 μέχρι 30, με το κινητό στο χέρι, να δεχθώ ότι πρέπει να μας προβληματίσουν. Πολλοί θα μου πείτε… Άνθρωποι δεν είναι κι αυτοί; Ναι, αλλά άλλο το iPhone ανά χείρας και το πλατύ χαμόγελο της άφιξης και άλλο το μωρό και τα δάκρυα μιας μάνας! Είναι αλλιώς… Είναι ένα δράμα!

Από την άλλη, λιμενικοί, γιατροί, νοσηλευτές, αστυνομικοί, εργαζόμενοι στους Δήμους, εθελοντές… δίνουν τον δικό τους αγώνα που δεν δείχνει να τελειώνει. Κι όμως, μιλώντας με έναν γιατρό μου λέει… “Όταν πλέον βλέπεις να έρχονται παιδιά και οι μάνες να κλαίνε, δεν μπορείς να μην προσφέρεις… Κι άλλο, κι άλλο! Κι ας μην αντέχεις, κι ας κουράζεσαι. Γιατί βλέπεις μπροστά σου ένα παιδί να σου χαμογελά και να σου λέει ευχαριστώ με τον δικό του τρόπο”.

Κάτι έχει αλλάξει στις ροές των τελευταίων ημερών… Κάτι πρέπει να αλλάξει και στην πολιτική που ακολουθείται στο μεταναστευτικό…