Γράφει: Κρινιώ Καλογερίδου

https://www.pentapostagma.gr/apopseis/7013320_i-mi-syneiditopoiisi-tis-ysteroboylias-tis-toyrkias-einai-ethniko-problima

Το ότι το ‘‘Ελληνοτουρκικό Σύμφωνο Φιλίας’’ του 1930 – που έμεινε στην ιστορία ως ‘‘η κορωνίδα της ρεαλιστικής πολιτικής’’ –αποδείχθηκε, συν τω χρόνω, ότι ‘‘προστάτευσε ανεπαρκέστατα τα εθνικά μας συμφέροντα’', το ομολόγησαν πλείστοι Έλληνες ιστορικοί, πολιτικοί και διανοούμενοι στα χρόνια που μεσολάβησαν, ένας εκ των οποίων ήταν ο πολιτικός και ακαδημαϊκός Παναγιώτης Κανελλόπουλος.

Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν άπαντες αξίζει διπλά να το κρατήσουμε ως δεδομένο. Όχι μόνο γιατί θέτει υπό αμφισβήτηση την λεγόμενη ‘‘ρεαλιστική πολιτική’’ (την οποία ταυτίζουν με την ‘‘κατευναστική’’ οι σύγχρονοι κυβερνώντες), αλλά και γιατί – όπως απέδειξε η εμπειρία των σχέσεών μας με την Τουρκία – δεν μπορεί να εφαρμοστεί αυτή σε μη πρόσφορο έδαφος για ανάπτυξη απόλυτης εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πλευρών που ‘‘υπογράφουν’’ διακρατική φιλία.

Όπερ σημαίνει ότι, σε καμιά περίπτωση δεν έχει επιδείξει η Τουρκία κάποιο στοιχείο φερεγγυότητας που να μας κάνει να πιστέψουμε ότι εννοεί όσα λέει και όσα υπογράφει. Και συμβαίνει αυτό γιατί πίσω από κάθε της κίνηση, ακόμα και ανθρωπιστική, κρύβεται η υστεροβουλία.

Ενδεικτικό παράδειγμα αυτής της τελευταίας είναι, στην περίπτωσή μας, η σκοπούμενη – όπως αποδείχθηκε – προσφορά βοήθειας, κατά το παρελθόν, προς την μειονότητα Θράκης και τα νησιά του Αιγαίου (μετά από φυσική καταστροφή ή για λόγους έρευνας και διάσωσης σε περίπτωση ναυαγίου), αφού – την επομένη της… αλληλέγγυας παρέμβασής της – ζήτησε εμπροσθοβαρές αντάλλαγμα.

Κι αυτό είχε να κάνει – για μεν τη Θράκη – με την εκλογή μουφτήδων από την Τουρκία και την αναγνώριση ‘‘τουρκικής μειονότητας’', – για δε το Αιγαίο – με την αμφισβήτηση του υφιστάμενου καθεστώτος Αεροναυτιλιακής και Θαλάσσιας Έρευνας και Διάσωσης, κατά παράβαση της Σύμβασης του Αμβούργου (που είναι συνέχεια εκείνης του Σικάγου του ‘44) και των κανονισμών του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO).

Ως ενδεικτικά παραδείγματα της τουρκικής υστεροβουλίεας σε χώρες του εξωτερικού, αρκεί να σας αναφέρω τρία χαρακτηριστικά:

1. Την προσφορά βοήθειας σε αδύναμες χώρες (Αλβανία, Σκόπια, Κασμίρ κλπ), με σκοπό να τις καταστήσει δορυφόρους της, πράγμα που αποδεικνύει ότι χρησιμοποιεί ακόμα και την φιλανθρωπία και την προσφορά βοήθειας, για να πετύχει τους γεωπολιτικούς στόχους της. 2.

Την παράνομη μετεγκατάσταση στρατεύματος της Τουρκίας στα σύνορα του Πακιστάν με την Ινδία τον Δεκέμβριο του 2020 και την υποκίνηση τουρκικών ΜΚΟ και ισλαμιστικών φιλανθρωπικών οργανώσεων επιρροής του Ταγίπ Ερντογάν στον ‘‘κεραυνοβόλο πόλεμο’’ που ξέσπασε τότε στις πρώην πολιτείες της Ινδίας Τζαμού και Κασμίρ, οι οποίες χειραγωγήθηκαν από αυτήν κατά της Ινδίας. Και…

  1. Την ‘‘αλληλέγγυα’’ προσφορά της Τουρκίας να μοιράσει στους μουσουλμάνους του Κασμίρ – κατά τη διάρκεια Ραμαζανιού – χρήματα και φαγητό, μέσω δικής της ΜΚΟ, με σκοπό να τους προσεταιριστεί και να τους υποκινήσει σε εξέγερση με τελικό στόχο τη διεκδίκηση της αυτονομίας τους, κάτι που θα εξυπηρετούσε θαυμάσια και τα σχέδια του συμμάχου της Τουρκίας Πακιστάν, το οποίο θεωρεί τα σύνορά του με την Ινδία διαφιλονικούμενα…

Την ίδια υστερόβουλη στάση επιδεικνύει η Τουρκία διαχρονικά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο με μόνιμους στόχους Ελλάδα και Κύπρο. Την τελευταία μάλιστα δεκαπενταετία κλιμάκωσε την τακτική της αυτή, αρχής γενομένης απ’ το 2004 (‘‘Συμφωνία Σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, από τη μια, και της Τουρκίας, από την άλλη’'), όπου η έδωσε την εντύπωση ότι βρήκε την ευκαιρία – με αφορμή την υπογραφή του σχετικού Πρωτοκόλλου Σύνδεσης με την ΕΕ – για να αμφισβητήσει την Κυπριακή Δημοκρατία με σχετική δήλωση του τότε πρωθυπουργού της Ταγίπ Ερντογάν.

Επιβαρυντικό για μας δείγμα της υστερόβουλης πολιτικής της είναι αυτό που συμβαίνει με το μεταναστευτικό και την εργαλειοποίησή του εκ μέρους της που μετατράπηκε σε υβριδικό πόλεμο διαρκείας, ενώ τελευταίο ‘‘κρούσμα’’ της υστερόβουλης συμπεριφοράς της ήταν αυτό που εξέφρασε ως κύριος εκπρόσωπός της ο Προέδρός της Ταγίπ Ερντογάν σε συνομιλία που είχε με φοιτητές προ ημερών για το θέμα των τουρκικών βάσεων στο Β. Ιράκ:

- Εκεί έχουμε βάση, έχουμε στρατόπεδο. […] Για εμάς η Τουρκία δεν είναι τα 790.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Για εμάς κάθε μέρος είναι Τουρκία. Για αυτό το λόγο κάνουμε τα βήματα που κάνουμε εδώ, αλλά και στην Παλαιστίνη, την Κύπρο, την Ανατολική Μεσόγειο. Κατά τον ίδιο τρόπο και στο Ιράκ. Όλα για αυτό είναι…

Υπό το πρίσμα αυτό της αποδεδειγμένης υστεροβουλίας, δολιότητας και στρατηγικής επεκτατισμού της Τουρκίας, γίνεται εθνικό πρόβλημα η έλλειψη διορατικότητας εκ μέρους της πολιτικής ηγεσίας μας και των όσων τη συμβουλεύουν για τους κινδύνους στους οποίους είμαστε εκτεθειμένοι όσο συνεχίζουμε να επαναλαμβάνουμε επί ματαίω τις - κατά παρότρυνση τρίτων (βλ. Γερμανία) - ατελέσφορες διερευνητικές επαφές μας μαζί της [βλ. ΜΟΕ και κύκλους (62ος και 63ος) αποτυχημένων συνομιλιών σε Κωνσταντινούπολη και Αθήνα], με την ελπίδα ότι θα την πείσουμε στο Τραπέζι των διαπραγματεύσεων και θα τα βρούμε μαζί της.

Απάντηση για το πού οδηγεί η ατελέσφορη πάλη των κρατούντων και των πέριξ αυτών ‘‘προθύμων’’ συμβούλων τους, που διαπνέονται απ’ το πνεύμα ‘‘να τα βρούμε με την Τουρκία’’ με κάθε τρόπο, δίνει η ανακοίνωση της ‘‘τουρκοσυμβουλευτικής’’ του παράνομου σωματείου ¨ΤΕΞ¨ της Ξάνθης, το οποίο ανάρτησε διαδικτυακή καταγγελία κατά του πρωθυπουργού με αφορμή τη συνομιλία του με την Νηπιαγωγό και τους μαθητές του Νηπιαγωγείου Πάχνης στον Εχίνο της Ξάνθης (18 Μαΐου ‘21).

Οι εθνικά επιβεβλημένες αναφορές του Κυριάκου Μητσοτάκη σε ‘‘Πομακοχώρια’’ και ‘‘Ελληνόπουλα’’ ερέθισαν – όπως αποδείχθηκε, – όχι μόνο τους τουρκόφρονες της Θράκης, αλλά και τους… ‘‘προστάτες’’ τους εξ Ανατολών, οι οποίοι έσπευσαν – δια του Προέδρου της Τουρκικής Βουλής – να καταγγείλουν την κυβέρνηση για το γεγονός, σαν να ήταν αναρμόδια για επαφές με την μουσουλμανική μειονότητα σε ελληνικό έδαφος!!!

- Εκτιμούμε πως πρόκειται για μια στάση ενάντια στα αιτήματα της μειονότητας και άρνηση της επίσημης ταυτότητας μας. Καλούμε την κυβέρνηση να εγκαταλείψει αυτού του είδους τις πολιτικές επιβολής και να είναι πιο εποικοδομητική στο θέμα της ελευθερίας της μειονότητας να εκφράσει τον εαυτό της. […] Καταδικάζουμε την ρητορική της Ελλάδας που επιχειρεί να αγνοεί την μουσουλμανική-τουρκική παρουσία. Τέτοιου είδους προσεγγίσεις απέτυχαν μέχρι σήμερα και είναι καταδικασμένες να αποτύχουν από τώρα και μετά. Οι μουσουλμάνοι Τούρκοι στην δυτική Θράκη δεν δημιουργήθηκαν με απόφαση της Ελλάδας, έγραφε σε ανακοίνωσή του ο Πρόεδρος της Βουλής της Τουρκίας Μουσταφά Σεντόπ αναπαράγοντας την ανάρτηση του παράνομου μειονοτικού σωματείου.

Στο όλο θέμα που δημιουργήθηκε εκ του μη όντος δε δόθηκε, φυσικά, καμιά συνέχεια εκ μέρους της κυβέρνησης. Ωστόσο, ως από μηχανής θεός, αυτή που αποστόμωσε τον Μουσταφά Σεντόπ στην Τουρκική Βουλή ήταν η Αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του HDP (Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών) Μεράλ Ντανίς Μπεστάς, η οποία - μιλώντας στο Κοινοβούλιο της χώρας της - είπε με μια της ερώτηση όλη την αλήθεια, αναφορικά με τις κατηγορίες σε βάρος μας (εκ μέρους της τουρκικής κυβέρνησης) για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της μειονότητας Θράκης:

- Εσείς που δεν εφαρμόζετε τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ (Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), καλείτε την Ελλάδα να συμμορφωθεί στις αποφάσεις του ΕΔΑΔ;

Είναι αυτό που λέει ο θυμόσοφος λαός μας, θα μου πείτε:

‘‘Ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, αλλά αγαπάει και το νοικοκύρη’'…

Πολύ περισσότερο, θα πρόσθετα εγώ, όταν ο πρώτος είναι καθ’ έξιν ψεύτης και υστερόβουλος, με αταλάντευτο στόχο να προσβάλλει την εδαφική μας ακεραιότητα και να μειώσει την ιστορική υπόστασή μας. Γι’ αυτό και η μη συνειδητοποίηση εκ μέρους των κυβερνώντων μας της υστεροβουλίας της Τουρκίας σε κάθε διπλωματική κίνηση ή ενέργειά της καταντάει εθνικό πρόβλημα…