«Η βία δεν είναι έμφυτη, τα παιδιά μας γίνονται βίαια όταν η κοινωνία τα εγκαταλείπει»
Στο πλαίσιο της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Χανίων, η δημοτική σύμβουλος Ζωή Γεωργουλά σχολίασε εκτενώς το φαινόμενο της αυξανόμενης βίας και παραβατικότητας στην Κρήτη, αναφερόμενη τόσο στα πρόσφατα γεγονότα που συγκλόνισαν το νησί όσο και στη στάση της Πολιτείας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Από σήμερα διεπιστημονική ομάδα για τα παιδιά στα Βορίζια
Τα Εργατικά Κέντρα της Κρήτης δίπλα στην οικογένεια του αδικοχαμένου Μανώλη Αφράτη
Αναλυτικά η εισήγηση της κυρίας Γεωργούλα:
”Toτελευταίο διάστημα το νησί μας απασχολεί τις ειδήσεις σε πανελλαδικό και όχι μόνο επίπεδο. Από τροχαία δυστυχήματα με πρωτοφανή χαρακτηριστικά μέχρι διασπάθιση δημόσιου και κοινοτικού χρήματος. Από παράνομη οπλοκατοχή και οπλοχρησία, που κατέληξε σε τρεις νεκρούς και πολλά θύματα σε ξεχωριστά περιστατικά, έως εκκλησιαστικά σκάνδαλα. Ένα περιβάλλον βίας και ανομίας σκιαγραφείται στον δημόσιο λόγο. «Είχαμε τους κλέφτες του ΟΠΕΚΕΠΕ, ήρθαν τώρα και οι δολοφόνοι», είπε από την Κρήτη ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη.
Η κυβερνητική διαχείριση περιλαμβάνει εξαγγελίες για μηδενική ανοχή και πρωτοφανή ενίσχυση της αστυνομικής δύναμης στο νησί. Η κυβέρνηση κλίνει την καταστολή σε όλες τις πτώσεις και τους αριθμούς. Και την εφαρμόζει με όσο πιο τρομοκρατικό και εκδικητικό τρόπο γνωρίζει, το ζήσαμε και στην Κρήτη τους τελευταίους μήνες.
Για πρόληψη ούτε λόγος. Για αναζήτηση βαθύτερων αιτιών και κοινωνικών φαινομένων ούτε συζήτηση. Πού καιρός για παιδεία, για γνώση, για εμπέδωση.
Ξαφνικά οι Κρήτες, οι Χανιώτες καταφεύγουν στη βία; Μάλλον δεν άκουσε ο υπουργός την χανιώτισσα κυβερνητική βουλεύτρια που διακήρυττε πριν μερικές μέρες ότι εμείς εδώ κάτω είμαστε θερμόαιμοι και τα περιστατικά χειροδικίας δεν είναι πρωτοφανή.
Πρωτάκουστη η οπλοκατοχή και η οπλοχρησία; Πόσα χρόνια παρακολουθεί ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη από την ίδια υπουργική θέση τα δεδομένα να σωβούν; Περί τα δέκα χρόνια (με αρχή το 1999), περί τις τέσσερις κυβερνήσεις, περί τα δύο κόμματα. Θα έπρεπε να έχει φτάσει στον κοινό παρονομαστή της διαφθοράς και της ατιμωρησίας. Η καταστολή, που διατρανώνει, είναι ο κοινωνικός διαιρέτης.
Το περασμένο σαββατοκύριακο νεαρά παιδιά προέβησαν σε βίαιες πράξεις και φθορές στην παλιά πόλη. Έσπασαν κολωνάκια στον δρόμο, τζάμια σπιτιών και ταμπέλες καταστημάτων. Πέντε κλήσεις δέχτηκε η αστυνομία από πολίτες αλλά ποτέ δεν εμφανίστηκε. Μάλλον ευτυχώς, γιατί σε ανάλογο περιστατικό στην Αθήνα έδειξε υπερβάλλοντα ζήλο εις βάρος 13χρονου.
Την ίδια στιγμή στοιχεία που προέρχονται από την αστυνομία δείχνουν αύξηση της παραβατικότητας των ανηλίκων και μείωση της ηλικίας εμφάνισης παραβατικών συμπεριφορών. Ούτε αυτά τα στοιχεία είναι ικανά να μετατοπίσουν τον τρόπο και τον χρόνο παρέμβασης του κράτους; Αποδομημένες οικογένειες με γονείς που εργάζονται συχνά σε δύο δουλειές και υπερωρίες, παιδιά αφημένα μπροστά σε οθόνες, σχολεία με ελλείψεις κάθε είδους, μια κοινωνία που δεν έχει να τους προσφέρει όραμα για το μέλλον.
Τα παιδιά μας δεν γεννιούνται βίαια. Γίνονται βίαια. Όλο και περισσότερο, όλο και νωρίτερα. Ας κοιταχτούμε στον καθρέφτη.Όχι, η καταστολή δεν ήταν ποτέ και δεν είναι η απάντηση.
Κύριε δήμαρχε, μαθαίνουμε ότι στο πλαίσιο του ετήσιου συνεδρίου της ΚΕΔΕ παρουσιάστηκε μελέτη για την παραβατικότητα των ανηλίκων και την ενίσχυση του ρόλου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως φορέα κοινωνικής συνοχής και στήριξης της νέας γενιάς. Δόθηκε έμφαση στη σημασία της πρόληψης μέσα από στοχευμένες τοπικές δράσεις και πολιτικές που μπορούν να εφαρμοστούν σε τοπικό επίπεδο. Ας δούμε τι μπορούμε να εφαρμόσουμε εμείς εδώ τώρα σε μια ειδική συνεδρίαση όπου θα μας απασχολήσει αυτό το θέμα”.
