Η ευκολία επικράτησης στον πρώτο γύρω και το εύρος της νίκης στον δεύτερο, που πέτυχε ο Νίκος Ανδρουλάκης στις εκλογές για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, μπορεί να εξέπληξαν ακόμη και τον ίδιο, περιγράφουν όμως σαφέστατα την πολιτική πραγματικότητα στης οποία τη βάση στοιχειοθετήθηκε ο αναμενόμενος (και δικαιολογημένος) θρίαμβός του: έπαιξε χωρίς αντίπαλο.

Από την μία μεριά, ως διεκδικητής της ηγεσίας, εμφανίστηκε ο – αν και εκλεκτός του μιντιακού συστήματος – καταταλαιπωρημένος (με ανοιχτή την υπόθεση Novartis) Ανδρέας Λοβέρδοςκαι από την άλλη ο πρωθυπουργός που έφερε στη χώρα το ΔΝΤ και σηματοδότησε την απαρχή της αποδόμησης της πάλαι ποτέ κραταιάς ελληνικής εκδοχής της σοσιαλδημοκρατίας.

Θα μπορούσε κανείς βάσιμα να υποστηρίξει- χωρίς να μειώσει στο ελάχιστο τον θριάμβό του- ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης ήταν ο μόνος από τους υποψηφίους που εμφανίστηκαν να διεκδικήσουν την ηγεσία ο οποίος εκπλήρωνε τις προϋποθέσεις προκειμένου να κινητοποιηθεί το συλλογικό ένστικτο αυτοσυντήρησης των μελών, οπαδών και φίλων του κόμματος: Νέος, άφθαρτος και «σπλάχνο» του κομματικού μηχανισμού.

Η ευκολία με την οποία ο Νίκος Ανδρουλάκης υπερκέρασε τους **συνυποψήφιούς **του περιγράφει τη διάθεση των ψηφοφόρων/ φίλων του κόμματος για απαγκίστρωση από το παρελθόν και την χάραξη μιας νέας πορείας η οποία θα οδηγήσει και πάλι αυτόν τον πολιτικό χώρο στα σκαλοπάτια στης εξουσίας.

Αυτά τα δύο ωστόσο (η απαγκίστρωση από το παρελθόν, και η χάραξη της πορείας προς την εξουσία) είναι τα πραγματικά προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει ο νέος ηγέτης του ΚΙΝΑΛ.

Σε ότι αφορά τους «παλιούς λογαριασμούς» που εμποδίζουν το ΚΙΝΑΛ να κάνει το άλμα προς τα μπρος το έργο του νέου αρχηγού είναι σχετικά εύκολο καθώς έχει να κάνει απλώς με πρόσωπα όπως είναι οι δυο του βασικοί αντίπαλοι (Παπανδρέου και Λοβέρδος) στην μάχη για την ηγεσία. Αν παρά τους «όρκους» περί πίστης στην ενότητα οι «πατέρες» του κόμματος λειτουργήσουν υπονομευτικά, η «πατροκτονία» δεν θα είναι ανυπέρβλητο πρόβλημα για τον νέο ηγέτη.

Το μείζον και ουσιαστικό πρόβλημα για την νέα ηγεσία του ΚΙΝΑΛ είναι η σαφής επαναδιατύπωση του αυτοπροσδιορισμού του κόμματος στον πολιτικό χάρτη και η αύξηση της επιρροής του στη μεγάλη δεξαμενή της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας όπου η κυριαρχία του **ΣΥΡΙΖΑ **και του Αλέξη Τσίπρα φαίνεται, για την ώρα, εδραιωμένη. Αυτή είναι εκ των πραγμάτων η πραγματική μάχη που θα δώσει ο Νίκος Ανδρουλάκης και θα κριθεί τόσο για το αποτέλεσμα όσο και για τον τρόπο που θα την δώσει.

Διαβάστε επίσης:
ΠΑΣΟΚ: Νέα ευκαιρία ή τελευταία;

Πώς βλέπει ο ΣΥΡΙΖΑ τη νίκη Ανδρουλάκη

Αυτό το στοίχημα δεν είναι μόνο του Ανδρουλάκη

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν

TAGS: