Δύσκολη ημέρα η σημερινή για όσους γνώριζαν τον γνωστό πολιτικό - Στον τόπο του το τελευταίο αντίο

Κανείς δεν μπορεί και δε θέλει να πιστέψει ότι ο Μανώλης Σκουλάκης που πέρα από πολιτικός ήταν άνθρωπος, δικός τους άνθρωπος, έφυγε από τη ζωή και δε θα τον ξαναδούν να έρχεται στο χωριό του, τον Πλάτανο.

Και μάλιστα σήμερα θα κληθούν να τον αποχαιρετήσουν…

Η τελευταία φορά που επισκέφτηκε το χωριό του ήταν πριν από περίπου είκοσι μέρες. Πήγε κρατώντας, όπως συνήθιζε, το βαλιτσάκι του και υποστηριζόμενος με μάσκα οξυγόνου, μιας και το αναπνευστικό του τελευταία είχε επιδεινωθεί σημαντικά. Ο ίδιος τότε, συνομιλώντας με φίλους, τους είπε πως δεν μπορεί να βρει κουράγιο και δύναμη να αντέξει τον χαμό της αγαπημένης του συζύγου. Στη μνήμη των χωριανών του, ο Μανόλης Σκουλάκης θα μείνει πάντα σαν ένας άρχοντας. Περήφανος και ταπεινός συνάμα. Με περίσσευμα αγάπης και μια μεγάλη καρδιά που τελικά τον πρόδωσε…

Σήμερα στις 15:00, στον Μητροπολιτικό Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου στα Χανιά, θα τελεστεί η εξόδιος ακολουθία, ενώ η ταφή του αείμνηστου πολιτικού θα γίνει στον Πλάτανο.

Οι συγχωριανοί του για τον Μανώλη Σκουλάκη

«Ένας σπουδαίος, ανεκτίμητος άνθρωπος. Ο Μανόλης της καρδιάς μας “έφυγε”». Τα λόγια κατοίκων του Πλατάνου Κισσάμου, τόπο καταγωγής τού επί σειρά ετών βουλευτή, υφυπουργού Υγείας και δημάρχου Χανίων, περικλείουν όλα όσα σήμαινε ο Μανόλης Σκουλάκης για τους ανθρώπους που τον γνώρισαν από παιδί, έπαιξαν μαζί του στις αλυκές της περιοχής, τον είδαν να στέκεται ως γιατρός στο πλευρό κάθε αδύνατου, να πετυχαίνει σαν πολιτικός και να μην ξεχνά τον τόπο που τον γέννησε.

Μία ημέρα πριν η γη του Πλατάνου δεχτεί για πάντα στην αγκαλιά της τον Μανόλη Σκουλάκη, η εφημερίδα «Νέα Κρήτη» βρέθηκε στο μικρό χωριό της Κισσάμου και κατέγραψε τη θλίψη και τον πόνο των κατοίκων, οι οποίοι ανέσυραν μνήμες από την εποχή που ο Μανόλης Σκουλάκης άνοιγε την αγκαλιά του σε κάθε κατατρεγμένο, αλλά και από την περίοδο που τους ανακοίνωνε την απόφασή του να ασχοληθεί με την πολιτική.

Η κ. Γεωργία Καρεφυλάκη, χωρίς να μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά της, καθισμένη στην αυλή ενός βενζινάδικου δίπλα από το σπίτι του Μανόλη Σκουλάκη, δεν μπορεί να δεχτεί την απώλειά του. «Μακάρι να μπορούσα να δώσω τη ζωή μου για να γυρίσει πίσω», έλεγε. Τέτοια είναι η αγάπη που έτρεφαν οι κάτοικοι αυτού του μικρού χωριού για τον γιατρό, τον πολιτικό, τον άνθρωπο που διέπρεψε, χωρίς ποτέ να ξεχάσει τους χωριανούς του.

Άλλοι τον θυμούνται να παίζει στα καφενεία του χωριού και να μαζεύει σαν παιδί αλάτι μαζί με άλλα παιδιά από τις αλυκές της περιοχής. Ο «παλιοπρόεδρος του Πλατάνου», όπως ο Μανόλης Σκουλάκης αποκαλούσε τον πρώην κοινοτάρχη, είπε πως «από το 1982 και μετά ξαναφτιάξαμε μαζί το χωριό, που κινδύνευε να ερημώσει».

Η κ. Καρεφυλάκη περιέγραψε τον αείμνηστο πολιτικό σαν ένα γνήσιο αλτρουιστή: «Έχω να θυμάμαι πολλά από την εποχή που υπηρετούσε ως γιατρός στην περιοχή. Έγραφε τις συνταγές στους ασθενείς και τους έδινε και χρήματα. Στον κάθε άρρωστο έδινε για να αγοράσει τα φάρμακά του. Όχι απλά δεν έπαιρνε, αλλά έδινε κιόλας. Έτσι ήταν ο αγαπημένος μου».

Κάτοικοι του Πλατάνου, όταν ο Μανόλης Σκουλάκης πήρε την απόφαση να ασχοληθεί πιο ενεργά με την πολιτική, πίστευαν πως η Ιατρική θα τον χάσει: «“Μανόλη, γιατί φεύγεις;” τον ρωτούσαμε κι εκείνος απαντούσε πως αγαπά και την πολιτική αλλά θα την υπηρετήσει βοηθώντας τη δημόσια υγεία. Όπως και έπραξε. Δημιούργησε το Κέντρο Υγείας Κισσάμου, έφτιαξε ιατρεία, βοήθησε να γίνουν δρόμοι…».

Άνθρωπος πληθωρικός, με ματιά και χαμόγελο που σε κέρδιζε ανεπιφύλακτα, ο Μανόλης Σκουλάκης έζησε μια ζωή γεμάτη. Ρούφηξε κάθε σταγόνα της μέχρι τη στιγμή που βίωσε αυτό που δεν άντεχε… Τη μοναξιά. Έκανε δύο γάμους. Απέκτησε από τον πρώτο έναν γιο, που σήμερα διαπρέπει ως καθηγητής πανεπιστημίου στην Αμερική, και μία κόρη. Από τον δεύτερο γάμο του με τη δικηγόρο Πόπη Ξηρουχάκη απέκτησε δύο ακόμη κόρες. Τον περασμένο Νοέμβριο η σύντροφος, που στάθηκε περήφανα δίπλα του, έφυγε από τη ζωή χτυπημένη από τον καρκίνο σε ηλικία 60 ετών. «Ο Μανόλης Σκουλάκης δεν άντεξε την απώλεια της Πόπης», έλεγαν οι άνθρωποι που τον γνώριζαν καλά.