Καθοριστικής σημασίας η συμβολή τους στη διάσωση ναυαγών - Συμβάλλουν στη δραστική μείωση του χρόνου υλοποίησης μιας επιχείρησης διάσωσης σε δύσκολες καιρικές συνθήκες

Οι τεχνολογικές εξελίξεις είναι ραγδαίες και στη ναυτιλιακή βιομηχανία, η οποία προσπαθεί να ακολουθήσει τα όσα συμβαίνουν στις στεριανές βιομηχανίες. Οπως έχει πει άνθρωπος της Ναυτιλίας «η Ελλάδα είναι ιστορικά γνωστή ως εφοπλιστικό κέντρο, αλλά μπορεί να αποτελέσει και σημείο αναφοράς για τεχνολογία και υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας».

Στο πλαίσιο αυτό ο Μάρκος Τριπολίτης, ναυπηγός μηχανολόγος, με επαγγελματική εμπειρία που μετράει πάνω από 40 χρόνια στο τεχνικό τμήμα ναυτιλιακών εταιρειών και τουλάχιστον τα μισά από αυτά ως τεχνικός διευθυντής μέχρι τη στιγμή που αποφάσισε να ανεξαρτητοποιηθεί στον χώρο αυτό ιδρύοντας την Piraeus Marine Services S.A. (PMS) τον Ιανουάριο του 2009 με έδρα στον Πειραιά, πραγματοποίησε έρευνα για τη χρησιμότητα των drones στη Ναυτιλία και κυρίως για τη διάσωση ναυαγών.

Αποδεικνύει ότι τα drones συμβάλλουν στη δραστική μείωση του χρόνου υλοποίησης μιας επιχείρησης διάσωσης συμβάλλοντας στο να μειωθεί ο αριθμός των ναυαγών οι οποίοι χάνουν τη ζωή τους σε δύσκολες καιρικές συνθήκες.

«Τα drones σιγά-σιγά, λόγω ευελιξίας, χαμηλού κόστους και εύκολου χειρισμού, μπαίνουν στην υπηρεσία του ανθρώπου. Και γιατί όχι και στη Ναυτιλία», επισημαίνει ο Μάρκος Τριπολίτης και συνεχίζει: «Θα αναφέρω ορισμένα στατιστικά στοιχεία απώλειας ζωής στη Ναυτιλία, όπου εκτός του αριθμού απωλειών ανά έτος φαίνονται και τα είδη των πλοίων που συμμετέχουν στις απώλειες. Πρόκειται για ορισμένα δεδομένα για τα έτη 2011-2015:
Το 2011 σε 359 πτώσεις χάθηκαν 205 ζωές, το 2012 σε 331 πτώσεις χάθηκαν 197 ζωές, το 2013 σε 281 πτώσεις χάθηκαν 149 ζωές, το 2014 σε 311 πτώσεις χάθηκαν 168 ζωές, το 2015 σε 259 πτώσεις χάθηκαν 155 ζωές.

Τα πλοία που ατυχώς κρατούν τα σκήπτρα στις απώλειες είναι τα ποντοπόρα με ποσοστό 53%, τα αλιευτικά με 21% και τα επιβατηγά με 17%.

Από τα ποντοπόρα, τα φορτηγά με ποσοστό 18%, τα δεξαμενόπλοια με 12% και τα μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων με 11%», κλέει και προσθέτει:

«Συμπερασματικά βλέπουμε ότι η ποντοπόρος Ναυτιλία με 53% κρατάει τα σκήπτρα λόγω αριθμού πλοίων και τα επιβατηγά λόγω τεράστιου αριθμού επιβατών σε σχέση με τα υπόλοιπα.

Φυσικά τα ψαράδικα και τώρα και πάντα θεωρούνται τα πιο επικίνδυνα λόγω της ιδιομορφίας τους – μέγεθος σε σχέση με τις καιρικές συνθήκες».

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, πολλοί χρόνοι αντίδρασης των πληρωμάτων είναι απογοητευτικοί και ατυχώς πολλές από τις κινήσεις διάσωσης είναι προσθετικές – δηλαδή καθυστερούν την επιχείρηση, όπως ο πλοίαρχος στη γέφυρα θέλει 5,2 λεπτά και οι μανούβρες 14,2 λεπτά κατά μέσο όρο.

«Ο χρόνος που παρέρχεται από τον χρόνο μηδέν-“άνθρωπος στη θάλασσα” (Μan Over Board ) μέχρι την προσέγγιση στο υποτιθέμενο γνωστό στίγμα του ατυχήματος είναι το λιγότερο περίπου στα 30 λεπτά και με μέσο χρόνο 45-60 λεπτά, η δε απόσταση από τον ναυαγό ενδέχεται να φτάσει τα 3 με 4 μίλια.

Εάν η θερμοκρασία θαλάσσης είναι μεταξύ 10°-15°C, τότε ο ναυαγός θα εντοπιστεί να έχει ακόμα τις αισθήσεις του. Πόσοι όμως από τους ναυαγούς έχουν περισυλλεγεί ζωντανοί;

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, η πιθανότητα να επιζήσει κάποιος που πέφτει από το πλοίο στη θάλασσα είναι μικρότερη από 40%», επισημαίνει ο Μάρκος Τριπολίτης και στο σημείο αυτό της συζήτησης καταθέτει την πρότασή του:

«Εδώ ανοίγει ένα άλλο κεφάλαιο, που πράγματι χρειάζεται συζήτηση και μελέτη. Πόσες ψυχές θα σωθούν εάν όλα τα πλοία συγκεκριμένων τύπων θα μπορούν να εφοδιαστούν με drones και με ποιες προϋποθέσεις. Τύπος, κόστος, χειριστής, πιστοποίηση χειριστή, ποιοι εμπλέκονται κ.λπ.

Τα drones έχουν ήδη μπει για τα καλά στην καθημερινότητά μας (Πυροσβεστική, Αστυνομία, κατασκοπευτικά drones, drones για μεταφορά πακέτων, drones για γεωργικούς σκοπούς -ψεκασμοί-, γάμοι, βαφτίσια, εκδηλώσεις κ.λπ.) και για τον λόγο ότι εκτός από το προσιτό κόστος, οι χειρισμοί τους χάρη στην ηλεκτρονική τους τεχνολογία είναι πανεύκολοι.

Εχουν διάρκεια πτήσης από 15 μέχρι και 60 λεπτά (εννοείται ότι επί του πλοίου θα υπάρχει δεύτερο σετ μπαταριών έτοιμο για αντικατάσταση – και γιατί όχι και τρίτο σετ).

Οι μπαταρίες τους συνεχώς εξελίσσονται και το βάρος τους μειώνεται αισθητά χρόνο με τον χρόνο, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η ακτίνα δράσης τους και το μεταφερόμενο ωφέλιμο φορτίο τους (burden) θα έχει τρομερή εξέλιξη την επόμενη δεκαετία.

Αυτά τα drones, ειδικά για marine use (ναυτιλιακή χρήση), θα είναι στεγανά και θα επιπλέουν στην επιφάνεια της θάλασσας εάν για κάποιο λόγο δεν καταφέρουν να επιστρέψουν στο πλοίο», σημειώνει και συνεχίζει:

«Τα επιθυμητά drones που προτείνεται να χρησιμοποιηθούν δεν θα είναι και τόσο μικρά στο μέγεθος. Θα έχουν μια συνολική διάμετρο 2 με 3 μέτρα ώστε να έχουν τη μεταφορική ικανότητα τουλάχιστον 30 κιλών και θα χρειάζονται μια επιφάνεια αποθήκευσης γύρω στα 8 με 10 τετραγωνικά μέτρα στην κόντρα γέφυρα ή στα φτερά – bridge, deck κ.λπ.), με συνεχή φόρτιση των μπαταριών τους και αυτόματη αποκάλυψη της οροφής του χώρου φύλαξης.

To ύψος πτήσης των drones φτάνει κάποια χιλιόμετρα, αλλά αυτό το αποφασίζει ο χειριστής ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες – ορατότητα (visibility), θερμική κάμερα/zoom για να μην αφήσει επιφάνεια της θάλασσας ανεξερεύνητη».

Στο ερώτημα με τι θα είναι εφοδιασμένα τα drones εξήγησε:

«Πρώτα απ’ όλα, θερμική κάμερα με zoom για τον εντοπισμό του ναυαγού. Η θερμική κάμερα είναι πολύτιμη ιδιαίτερα τη νύχτα. Επίσης σωσίβια κουλούρα η οποία πέφτει δίπλα ή πάνω στο ναυάγιο με κατάλληλο χειρισμό. Προβολέα για τον εντοπισμό. Μεγάφωνο/μικρόφωνο για οδηγίες προς και από τον ναυαγό. Καπνογόνο. Τσιπάκι GPS σε όλες τις συσκευές. Σωσίβιο με φωτάκι και φιαλίδιο εκτόνωσης αέρα (όπως τα αεροπορικά)».

Για τον χειρισμό των drones από τη γέφυρα ο Μάρκος Τριπολίτης αναφέρει:

«Ενας χώρος στη γέφυρα θα πρέπει να διαμορφωθεί για την πλοήγηση του drone και για τους χειρισμούς που απαιτούνται από τη στιγμή του σήματος “άνθρωπος στη θάλασσα” (Μan Over Board) MOB=0.
Τμήμα λοιπόν της κονσόλας στη γέφυρα θα πρέπει να περιέχει ευκρινέστατη οθόνη με μικρόφωνο και με μεγάφωνο, η οποία θα είναι άμεσα συνδεδεμένη με την κάμερα του drone, σε συνδυασμό με χειριστήρια σταθερά και φορητά, για καλύτερη επαφή με το περιβάλλον.

1. Ο αξιωματικός βάρδιας πιέζει το κουμπί του general alarm και ταυτόχρονα ειδοποιούνται πλοίαρχος και πιστοποιημένοι χειριστές. Ανεξάρτητα με την ταχεία αντίδραση των αξιωματικών, το στίγμα 0 στο χρόνο ΜΟΒ=0 έχει καταχωρηθεί/κλειδώσει στη μνήμη του drone και αυτή είναι μια πολύ σημαντική πληροφορία στον εντοπισμό του ναυτικού. Ο χρόνος λοιπόν αυτός δεν χάνεται.

2. Μέχρι να ανέβει ο χειριστής στη γέφυρα, αυτόματα απομακρύνεται η οροφή του drone και αποκολλάται από τον φορτιστή μπαταριών. Μετά από εντολή του χειριστή πλέον, απονώνεται και κατευθύνεται μόνο του προς το στίγμα 0 σε προκαθορισμένο ύψος ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες (μέρα-νύχτα-ομίχλη-κυματισμός).

3. Παράλληλα η ομάδα διάσωσης ετοιμάζεται να μεταβεί με τη σωσίβια λέμβο-rescue boat στο σημείο 0 ή οπουδήποτε τους καθοδηγήσει ο πλοίαρχος μετά από τις πληροφορίες που λαμβάνει από το drone. Ο δε πλοίαρχος παράλληλα εκτελεί την επιβεβλημένη στροφή του πλοίου προς το σημείο 0, χρησιμοποιώντας τη Williamson turn (ή Anderson turn)» και προσθέτει:

«Εδώ είναι λοιπόν ο σκοπός της χρήσης του drone, το οποίο απ’ ό,τι συμπεραίνετε θα φτάσει στο σημείο 0 τουλάχιστον μισή ώρα νωρίτερα από το πλοίο, λόγω δε του ύψους πτήσης του, θα έχει εντοπίσει τον ναυαγό αρκετά νωρίτερα. Με αυτόν τον τρόπο θα αποφευχθεί και η κινητοποίηση των πλωτών μέσων του Λιμενικού ή πτήση Hercules κ.λπ. Ο δε ναυαγός νιώθει πολύ πιο ασφαλής βλέποντας ότι έχει εντοπιστεί και θα έχει την ευκαιρία να χρησιμοποιήσει το σωσίβιο ή την κουλούρα».

Οπως επισημαίνει ο Μάρκος Τριπολίτης, «η εκπαίδευση των αξιωματικών γέφυρας θα είναι μέρος των σπουδών τους. Είναι πανεύκολη, πιο εύκολη από την εκπαίδευσή τους για πιστοποίηση GMDSS ή δίπλωμα οδήγησης αυτοκινήτου. Πιστεύω, μια και η Ελλάδα μας συγκέντρωσε τη συντριπτική πλειονότητα των ψήφων και βρίσκεται στην πρώτη θέση του Συμβουλίου του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ), να έχει την ευκαιρία να προτείνει καινοτόμες ιδέες οι οποίες θα βελτιώσουν την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα. Ελπίζω να μην αργήσει η μέρα που θα δούμε τα drones απαραίτητο εργαλείο των ποντοπόρων πλοίων».

Διαβάστε ακόμα:

Νόβακ Τζόκοβιτς: Το παιδί του πολέμου που διχάζει την υφήλιο (pics+vid)

«Ποδαρικό» με επιδότηση 400 εκατ. ευρώ για όλους σε ρεύμα και αέριο – Ποιοι και τι θα πάρουν