**

Το θλιβερό της υπόθεσης είναι ότι, ενώ παρουσιαζόταν ο Υπουργός να ενδιαφέρεται για τους Αξιωματικούς και τις οικογένειες των στρατιωτικών, με τα στρατιωτικά Συμβούλια να έχουν διεξαχθεί από τη στρατιωτική ηγεσία νωρίτερα από κάθε χρονιά, σύμφωνα με πληροφορίες, για την κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών έγκαιρα, η καθυστέρηση όμως ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων τους είναι άνευ προηγουμένου.

Προφανώς η πολιτική ηγεσία έχει τις δικές της προτιμήσεις ανεξάρτητα των υπηρεσιακών αναγκών και των προτάσεων των Συμβουλίων και επιλέχθηκε η συνήθης τακτική της ωρίμανσης εις βάρος των υπηρεσιακών αναγκών και της οικογενειακής ηρεμίας των στρατιωτικών μέχρι του πειθαναγκασμού της αντίπαλης πλευράς. Τακτική συνήθης που χρησιμοποιείται και από αλλοεθνή κέντρα από ανασχηματισμούς μέχρι τοποθετήσεις κρατικών αξιωματούχων.

Φαινόμενο καθόλου πρωτοφανές όπου πολιτικοί κομισάριοι αγνοούν υπηρεσιακές ανάγκες και προτάσεις στρατιωτικών και ενδιαφέρονται για τις πελατειακές σχέσεις και τις τοποθετήσεις σε κρίσιμα πόστα προμηθειών, μεταθέσεων και θέσεων ευθύνης δικών τους επιλογών.

Οι πληροφορίες φέρουν τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας να απευθύνεται στο Μαντείο των Δελφών και να αναμένει το χρησμό της Πυθίας κάπου στα μέσα Μαΐου μετά το σχετικό μασάζ του καναπέ στις στρατιωτικές απαιτήσεις και τις νομικές αντιδράσεις. Τα ραντεβού έχουν κλειστεί με εξέχουσες προσωπικότητες ενός επαίσχυντου παρελθόντος.

Τελικά, από την εποχή με το ένα ποτηράκι ουισκάκι, φθάσαμε στη Μαντάμ “Ο” και τις παραισθήσεις της από τον ομφάλιο λώρο της Γης. Είναι μία πρόοδος των “αρίστων” και αυτή που αναζητά τρόπο για ένα ειδεχθές έγκλημα εις βάρος της αξιοκρατίας της πατρίδος.

Αναμένουν και οι Σύμμαχοι ομόρων Κρατών το χρησμό της Πυθίας και την υπογραφή του Υπουργού προσφέροντας την πρώτη ύλη ανά τους αιώνες με ευχαρίστηση.

Πολλά τα μάτια λοιπόν επάνω στον κ.Παναγιωτόπουλο που αφήνει τις οικογένειες στρατιωτικών σε αναμονή τις Άγιες ημέρες του Πάσχα και τη Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών.

Συγχαρητήρια στον κ.Υπουργό και τους εχθρούς της Ελλάδας.