Πετυχημένη η πολιτική εκδήλωση της Τ.Ε. Χανίων του ΚΚΕ
Ο Τηλέμαχος Δημουλάς, μέλος της Γραμματείας της Κ.Ε. του ΚΚΕ, ξεκίνησε την ομιλία του αναφέροντας τα μεγάλα και σύνθετα πολιτικά ζητήματα που ξέσπασαν το καλοκαίρι και βρίσκονται ακόμα σε εξέλιξη:
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΦΩΤΟ | Στους δρόμους οι αγροκτηνοτρόφοι των Χανίων. Συγκέντρωση στις Μουρνίες και πορεία στην Αντιπεριφέρεια
Αλλαγές στη χωροθέτηση των λαϊκών αγορών στα Χανιά. Σε ποια σημεία μεταφέρονται
«Την κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων που απλώνονται σε όλα τα πλάτη και μήκη της γης ανάμεσα στα δυο στρατόπεδα, το μπλοκ του ΝΑΤΟ, ΕΕ και ισχυρών καπιταλιστικών χωρών από τη μια και της συμμαχίας Κίνας, Ρωσίας και άλλων ασιατικών κρατών από την άλλη.
Είχαμε τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ σε Ιράν, Υεμένη Λίβανο, Συρία, τη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία και φυσικά τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού στη Γάζα από το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ.
Αυτό το έγκλημα που διαπράττεται με στήριξη των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που η ελληνική κυβέρνηση εμπλέκει τη χώρα, στο όνομα της στρατηγικής συμμαχίας που έχει με τον εγκληματία πολέμου Νεντανιάχου , προσδοκώντας μερίδιο από τη συμμετοχή της στα ενεργειακά και άλλα επιχειρηματικά σχέδια που έχουν τα μονοπώλια για την περιοχή μετά την ισοπέδωση και διώξιμο των κατοίκων της.
Για αυτό παθαίνει αλλεργία στο αίτημα διακοπής αυτή της συνεργασίας, αρνείται να καταδικάσει τη γενοκτονία, την οποία αποφεύγει ακόμα και ως λέξη να την αναφέρει. Στη Γάζα συμβαίνει απλά μια …«μεγάλη ανθρωπιστική καταστροφή». Προφανώς από μόνη της. Κάτι σαν φυσικό φαινόμενο.
Τι κι αν οι νεκροί και τραυματίες έχουν ξεπεράσει τις 200.000 – το 10% του συνολικού πληθυσμού, σύμφωνα με αξιωματούχους του ισραηλινού στρατού. Τι κι αν το 80% των νεκρών είναι άμαχοι, σύμφωνα με στοιχεία των ισραηλινών υπηρεσιών ασφαλείας.
Έφτασαν στο σημείο να χαρακτηρίζουν με τη ρετσινιά του αντισημιτισμού κάθε εκδήλωση αλληλεγγύης στο παλαιστινιακό λαό, να βάζουν σε εφαρμογή τον αντιτρομοκρατικό νόμο στους διαδηλωτές που ζητούν λευτεριά στην Παλαιστίνη και να αρνούνται να εφαρμόσουν την ομόφωνη απόφαση της βουλής που αναγνωρίζει παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατ. Ιερουσαλήμ.
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, για το οποίο ξεκίνησε η διαδικασία στην εξεταστική επιτροπή της βουλής με ολοφάνερη την προσπάθεια συγκάλυψης των πραγματικών αιτιών και των ενόχων, βγάζοντας λάδι την πολιτική της ΕΕ και την ΚΑΠ που δεν δίνει τις ενισχύσεις στους παραγωγούς με βάση την παραγωγή και το ζωικό κεφάλαιο που έχουν, αλλά με άλλα κριτήρια που οδήγησαν στις γνωστές καταστάσεις των «φραπέδων» και των «χασάπηδων», των υπουργών κι άλλων κρατικών παραγόντων που διαχειρίζονταν αυτή την πολιτική, στήνοντας τους κατάλληλους μηχανισμούς για να ενσωματώνουν και να χειραγωγούν τους βιοπαλαιστές αγρότες.
Την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού με την αυξομείωση της ροής των καραβιών που μεταφέρουν και στοιβάζουν σε άθλιες συνθήκες εδώ στην Αγυιά εκατοντάδες ανθρώπινες ψυχές(….).
Τη βρώμα και δυσωδία που ανέδειξε το βάθος της διαπλοκής όλης της “καλής κοινωνίας” των Χανίων στις υποθέσεις που βγήκαν πρόσφατα στη δημοσιότητα με τη δράση της συμμορίας και πόσα πλοκάμια έχει η βάση της Σούδας στην τοπική κοινωνία. Μια υπόθεση που δεν μπορεί να κρύψει τη μεγάλη αλήθεια ότι στο εκμεταλλευτικό σύστημα που ζούμε η παράνομη κλοπή καλύπτει τη νόμιμη με τη διαπλοκή δήθεν ευυπόληπτων πολίτων, (επιχειρηματίες, κρατικοί λειτουργοί, εκκλησιαστικοί παράγοντες, δικηγόροι, δημοσιογράφοι κ.α).
(…..)Μέσα σε όλα αυτά είχαμε και το γεγονός της επίθεσης που έγινε στα γραφεία του ΚΚΕ. Εδώ, σ’ αυτό το χώρο, σε βάρος των μελών της ΚΝΕ που δεν είναι άσχετο με τα παραπάνω. Μια ομάδα φασιστοειδών πήγε να υλοποιήσει τους σχεδιασμούς που επεξεργάζονται σε βάρος του ΚΚΕ, εδώ και καιρό, κάποιοι σκοτεινοί μηχανισμοί, γιατί δεν ανέχονται η μαζική πολιτική του δράση να ακουμπά στο νου και την καρδιά του λαού και της νεολαίας και να πρωτοστατεί στην οργάνωση της πάλης τους ενάντια στην κυρίαρχη πολιτική.
Όμως δεν υπολόγισαν το βάθος που έχουν οι ρίζες του ΚΚΕ μέσα στο λαό, υποτίμησαν την πείρα και την μακρόχρονη ιστορία που έχει το κόμμα μας στην ταξική πάλη από θέση υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων. Το εγχείρημά τους βρήκε αντίθετη σύσσωμη την τοπική κοινωνία και όχι μόνο. (….) Και φυσικά η δικαιοσύνη «επειδή είναι τυφλή» δεν είδε τη σοβαρότητα της πράξης, το αντικομμουνιστικό τους μίσος, και τους έριξε στα μαλακά, όπως έκανε πρόσφατα και με τους δολοφόνους Χρυσαυγίτες, που αποφυλακίζει τον ένα μετά τον άλλο τα στελέχη τους για να συνεχίσουν το έργο τους».
Στις 29-30-31 Γενάρη το Κόμμα μας θα πραγματοποιήσει το 22ο Συνέδριό του με σύνθημα: ΚΚΕ ΔΥΝΑΤΟ, ΣΤΑΘΕΡΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ, ΕΤΟΙΜΟ ΣΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ»
Στο σύνθημα αποτυπώνεται, αυτό που επιδιώκουμε να συζητήσουμε ως βασικό θέμα του Συνεδρίου, δηλαδή την ανάγκη το Κόμμα να εναρμονιστεί πιο γρήγορα και αποτελεσματικά με το επαναστατικό του πρόγραμμα και το καταστατικό του δηλαδή να είναι πραγματικά “κόμμα έτοιμο για όλα”, καθοδηγητής της πάλης του λαού μας για τον σοσιαλισμό.
(……) Υποδεχόμαστε λοιπόν το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ με πνεύμα ευθύνης, περηφάνιας, μαχητικής και ρεαλιστικής αισιοδοξίας για το δίκαιο του αγώνα μας και την προώθηση του προγράμματός μας, για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση και ιμπεριαλιστικούς πολέμους, με αξιοπρέπεια, κοινωνική ευημερία, όπως αρμόζει στις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης, των άλλων λαϊκών δυνάμεων και της νεολαίας, όπως ταιριάζει στον 21ο αιώνα.
Το Σαββατοκύριακο 4-5 Οκτώβρη στο Ριζοσπάστη θα δημοσιευτούν οι Θέσεις της ΚΕ για το Συνέδριο και θα ανοίξει η διαδικασία της πλατιάς συζήτησης.
(….) Καλούμε τους φίλους του ΚΚΕ, αλλά και κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη, να συμβάλουν στη συζήτηση ενόψει του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, δυναμώνοντας ταυτόχρονα τη συμπόρευσή τους με το ΚΚΕ και ενισχύοντας το ρεύμα αντίστασης και αμφισβήτησης στην κυρίαρχη πολιτική.
Την 1η του Οκτώβρη απεργούμε! Υπερασπιζόμαστε τις ζωές μας και στέλνουμε στον αγύριστο την πολιτική που μας γυρνάει στον Μεσαίωνα!
(……) «Παντού στους τόπους δουλειάς πρέπει να φτάσει το μήνυμα. ότι απεργούμε γιατί «Είμαστε άνθρωποι και όχι μηχανές! Ότι το νομοσχέδιο για το 13ωρο και δουλειά όποτε θέλουν και όσο θέλουν οι εργοδότες απορρίπτεται»
Ζούμε στον 21ο αιώνα και είναι απολύτως ρεαλιστικό με τα επιτεύγματα, της επιστήμης και τεχνολογίας, την αύξηση της παραγωγικότητας να διεκδικούμε 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο με μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς και Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και όχι να επιστρέφουμε στον Μεσαίωνα.
(….) Το ίδιο ισχύει και στους αγρότες που βρίσκονται ξανά στους δρόμους γιατί το κόστος παραγωγής είναι αβάστακτο και οι τιμές που πουλάνε τα προϊόντας στα τάρταρα. Γιατί οι αποζημιώσεις από τις καταστροφές καθυστερούν, ο δάκος στις ελιές θερίζει και το δούλεμα από την κυβέρνηση «πάει σύννεφο» (…..).
Στη συνέχεια ο Τ. Δημουλάς αναφέρθηκε στις εξαγγελίες της κυβέρνησης της ΝΔ στη ΔΕΘ:
«Αφού έγδαρε το λαό με τους άμεσους και έμμεσους φόρους και την ακρίβεια, με τα μνημόνια διαρκείας, και τις περικοπές σε κοινωνικές παροχές, όλα αυτά που εκτίναξαν στα ύψη τα κέρδη των τραπεζών, κατασκευαστικών εταιρειών, των επιχειρηματικών ομίλων του τουρισμού, της ενέργειας, προσπαθεί ταυτόχρονα να τον πείσει ότι δεν μπορεί να δώσει κάτι παραπάνω. Ότι παρά τα καλά αποτελέσματα που έχουν οι δείχτες της οικονομίας τα λεφτά δεν φτάνουν για να καλυφτούν οι λαϊκές ανάγκες.
Μέγα ψέμα για να καλυφτεί η ταξική ουσία της πολιτικής της και ένα καλό δίλλημα για να συντηρείται η αντιπαράθεση με τα άλλα κόμματα του συστήματος για το ποιος είναι καλύτερος διαχειριστής, υπεύθυνος και εγγυητής των συμφερόντων των επιχειρηματικών ομίλων σ’ ένα κόσμο που φλέγεται από τους ανταγωνισμούς και με τα σημάδια μιας νέας οικονομικής κρίσης να χτυπάνε το καμπανάκι σε ισχυρές καπιταλιστικές χώρες, όπως στη Γαλλία, τη Γερμανία και αλλού.
Γιατί όλοι ξέρουν ότι οι πόροι που δημιουργούν οι άνθρωποι με τη δουλειά τους, ο πλούτος που έχει η φύση και τον επεξεργάζονται στον καπιταλισμό γίνονται δυσθεώρητα κέρδη που πάνε στις τσέπες των λίγων και όχι για να γίνει καλύτερη, πιο ασφαλής, λιγότερο κουραστική η ανθρώπινη ζωή, όλων αυτών που παράγουν τον πλούτο».
Πραγματικός ένοχος είναι όλο το πολιτικό σύστημα
«Ένοχος είναι όλο το αστικό πολιτικό σύστημα που υπηρετεί τους καπιταλιστές, την οργάνωση της οικονομίας και όλης της κοινωνίας με κεντρικό στόχο το καπιταλιστικό κέρδος, βγαλμένο από την εκμετάλλευση των μισθωτών, από την αφαίμαξη των αυτοαπασχολούμενων.
(….)Δεν υποτιμάμε καθόλου τις δυνατότητες που έχει για να ενσωματώνει λαϊκές και νεανικές συνειδήσεις.
(….)Για αυτό και στο τραπέζι πέφτουν πολλά σενάρια προκειμένου να βρεθούν οι κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις που θα αναμορφώσουν το πολιτικό σύστημα και αναζητούνται οι πρόθυμοι για να τα υπηρετήσουν.
Το έργο το έχουμε ξαναδεί και το έχουμε πληρώσει ακριβά.
(……) Να θυμηθούμε το “καλό” ή “ιστορικό” ΠΑΣΟΚ του 1981 , το πρώτο σοσιαλδημοκρατικό κυβερνητικό κόμμα στην Ελλάδα, που ήρθε με πολιτική υπόσχεση για σοσιαλισμό, με αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα για έξοδο από το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, για κλείσιμο των αμερικανικών βάσεων και , ως κυβέρνηση έγινε ο τότε νέος στυλοβάτης τους
Να θυμηθούμε πως εμφανίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ στην περίοδο της βαθιάς καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, του 2012-2015, πως ανέλαβε την κυβέρνηση με το δόλωμα “πρώτη φορά αριστερά” και τι κατάληξη είχε αφού έκανε και αυτός τον κύκλο του ως νέος διασώστης του εκμεταλλευτικού συστήματος.
Βλέπετε με πόση μεθοδικότητα και φροντίδα αναζητούν, δοκιμάζουν και στηρίζουν αυτή την περίοδο παλιά και νέα πρόσωπα για να βρουν την πλέον κατάλληλη λύση.
Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Κόμματα όπως το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, η Ελληνική Λύση η Νέα Αριστερά, Πλεύση Ελευθερίας κλπ, ακόμα και τα ακροδεξιά κόμματα, όταν αναφέρονται στο σύστημα δεν εννοούν τον καπιταλισμό, αλλά το κόμμα ή τα κόμματα που είναι στη διακυβέρνηση, το στενό περιβάλλον του εκάστοτε πρωθυπουργού, ή διαχωρίζουν τους καπιταλιστές σε υγιείς και ανήθικους.
Οι διαφορές τους και οι διαμάχες είναι σε θέματα τακτικής, στις μεθόδους και τους τρόπους χειρισμού της ανερχόμενης εργατικής – λαϊκής δυσαρέσκειας. Δεν αφορούν την ταξική αδικία, τα συμφέροντα του λαού. Αυτές οι διαμάχες αντανακλούν και εκφράζουν αντιθέσεις στους κόλπους της αστικής τάξης, στους κόλπους της ΕΕ, εκφράζουν ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πάνω σ’ αυτό το έδαφος αναπτύσσονται και οι προσωπικές φιλοδοξίες.
Ο καημός τους είναι πώς θα παρεμποδίσουν την αγωνιστική και ιδεολογικοπολιτική συσπείρωση περισσότερων δυνάμεων με το ΚΚΕ και την πολιτική του, γιατί ξέρουν πως μόνο απ’ αυτήν κινδυνεύουν
(……) «Γιατί βλέπουν πως αργά και σταθερά το τοπίο για το λαό ξεκαθαρίζει και στον ορίζοντά του οι επιλογές είναι δύο.
Ή καπιταλιστική οικονομία βασισμένη στο αδηφάγο κέρδος, στην εκμετάλλευση, στον ατέρμονο ανταγωνισμό ή σοσιαλιστική οικονομία, με κοινωνική ιδιοκτησία, με εξουσία των ίδιων των παραγωγών του πλούτου, με οργάνωση της κοινωνίας σε όλα τα πεδία με στόχο την ανθρώπινη ευημερία. Δεν υπάρχει τρίτος δρόμος, κι όπου επιχειρήθηκε, πάλι στον καπιταλισμό οδήγησε.
(….) Στο ερώτημα τι κάνουμε σήμερα η απάντηση είναι συγκεντρώνουμε δυνάμεις και παλεύουμε
Για ένα κίνημα που δεν θα υποτάσσεται στη στρατηγική του κεφαλαίου, των αστικών κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Δεν θα υποταχθεί στη γραμμή “τα κεφάλια μέσα” και στη στήριξη των “εθνικών” στόχων του κεφαλαίου, για να έχουμε “σταθερότητα”, όπως ζήτησε ο Μητσοτάκης από τη ΔΕΘ, για να περνάει την αντιλαϊκή πολιτική του χωρίς εμπόδια.
Δεν θα συνταχθεί με τους εκμεταλλευτές του για να γίνουν αυτοί ισχυρότεροι.
Κίνημα το οποίο θα συμβάλει με τη διεθνιστική δράση και αλληλεγγύη να μη διαχωριστούν οι εργάτες όλου του κόσμου, παίρνοντας το μέρος του ενός ή του άλλου ληστή του πλούτου που παράγουν.
Ένα κίνημα που θα έχει σταθερό μέτωπο με τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό σε ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις, με τη γραμμή της ταξικής συνεργασίας και της κοινωνικής ειρήνης, που ενισχύουν τη χειραγώγηση και την εκμετάλλευση των εργαζομένων.
Ένα κίνημα που θα καλλιεργεί την οργανωμένη απειθαρχία και την αγωνιστική, ταξική αναμέτρηση τόσο με την πολιτική του κεφαλαίου όσο και με την προσπάθεια να γίνει σκαλοπάτι της αστικής κυβερνητικής εναλλαγής. Θα συμβάλλει στην ωρίμανση των προϋποθέσεων για την αποφασιστική σύγκρουση και ρήξη με την εκμεταλλευτική εξουσία.
Σε αυτόν το δρόμο ο καθένας έχει τη δική του συμβολή, μέλη ,φίλοι, οπαδοί, συμπορευόμενοι μαζί μας.
Γιατί για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο, η κυβέρνησή του, το κράτος του, τα κόμματά του Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις όπου κερδίζουν όλοι, και οι θύτες και τα θύματα της εκμετάλλευσης.
Η διέξοδος για το λαό είναι έξω απ’ τα όρια του σημερινού συστήματος. Είναι στη σοσιαλιστική κοινωνία, στην οποία ο σκοπός της παραγωγής, η οργάνωση της, τα αποτελέσματά της καθορίζονται με άξονα την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.
Προχωράμε μπροστά! Σταθερά, αποφασιστικά οργανώνουμε πανελλαδικά μεγάλη λαϊκή αντεπίθεση για να ανοίξει αυτός ο δρόμος της ανατροπής.
Δυναμώνουμε το ΚΚΕ παντού, σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε κλάδο, κάθε γειτονιά. Για να νικήσει ο λαός».
Η βραδιά έκλεισε με λαϊκό γλέντι από τους Δημήτρη Βουρλάκη (κιθάρα, φωνή), Αλέξανδρο Χαλαβαζή (μπουζούκι, φωνή) και Μανώλη Ψαράκη (μπουζούκι, φωνή).
