Του Μητροπολίτη Ναϊρόμπης κ. Μακαρίου | Romfea.gr

Παρακολουθούμε κι εμείς από τη μακρινή μας Αφρική τα διαδραματιζόμενα και τις εξελίξεις με την παρουσία του θανατηφόρου ιού – επιδημίας, που συγκλονίζει καθημερινά την ανθρωπότητα. Κυβερνήσεις και Εκκλησίες λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία της ζωής των πολιτών και των πιστών.

Εκφράζονται γνώμες και λαμβάνονται αποφάσεις για να έχει ο καθένας μια σωστή κατεύθυνση και να αποφευχθούν δεινά που οπωσδήποτε θα προκαλέσουν θανάτους σε αθώες ανθρώπινες υπάρξεις.

Είναι η στιγμή και η ώρα που Εκκλησία μας η Ορθόδοξη, η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, εμφανίζεται για μια ακόμη φορά ως η μόνη αληθινή που δίνει πραγματική ελπίδα στον ταλαιπωρημένο και βασανισμένο άνθρωπο της εποχής μας, ιδιαίτερα σήμερα που η μάστιγα του κορωνοϊού προκαλεί αναστάτωση στις ψυχές των ανθρώπων παγκόσμια.

Εμείς, εδώ στην Αφρική, όπως και σε άλλα μέρη της υφηλίου, ακολουθούμε τι οδηγίες και τις προτροπές των Κυβερνήσεών μας με τα μέτρα που μας υποδεικνύουν για αποφυγή θλιβερών καταστάσεων.

Σωστές και σεβαστές οι αποφάσεις τους, όπως και του Υπουργείο Υγείας. Έχουμε, όμως, υποχρέωση να ενημερώσουμε τους πιστούς μας, αφού ακόμα δεν γνωρίζουμε τι κρύβεται πίσω απ’ αυτό το μυστηριώδες «κατασκεύασμα», ίσως για λόγους που δεν θα μάθουμε ποτέ.

Καθηκόντως εκδώσαμε για τους ιερείς και τους πιστούς μας εγκύκλιο (βλ. φωτογραφία) στ’ Αγγλικά για ενημέρωση όλων σχετικά με το τι πρέπει να κάνουμε, αφού η κατάσταση φαίνεται ότι βρίσκεται εκτός ελέγχου.

Κατηγορηματικά, όμως, δηλώνουμε ότι δεν θα κλείσει ούτε ένας ναός και οι ακολουθίες μας θα συνεχιστούν κανονικά, ιδιαίτερα το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Εδώ, ο κόσμος διψά κυριολεκτικά και είναι μέσα στην κουλτούρα και τον πολιτισμό των Αφρικανικών φυλών η σύσσωμη συμμετοχή των πιστών και μη στις διάφορες λατρευτικές συνάξεις και τελετές (μνημόσυνα, κηδείες, γάμοι, βαπτίσεις κ.τ.λ.).

Είναι ποτέ δυνατόν να πούμε στον κόσμο μας να μην εκκλησιάζεται και να μην κοινωνεί του Σώματος και Αίματος του Κυρίου μας; Σε καμία περίπτωση.

Είναι το μυστήριο που μας ενώνει με τον Κύριο και Θεό μας, μας αγιάζει, μας μεταμορφώνει και μας καθιστά, στο τέλος, μέτοχους της αιώνιας Βασιλείας Του. Δεν φοβόμαστε από καμία επιδρομή και επιδημία.

Η Ορθοδοξία στάθηκε πάντα παραμυθία στους δεδιωγμένους και βασανισμένους. Για αιώνες τώρα στέκεται όρθια και αντιστέκεται σ’ όλες τις πονηρές ενέργειες του διαβόλου και των συγχρόνων συμμάχων του που νομίζουν ότι θα προσβάλουν και θα εξαφανίσουν την πίστη που διέσωσε γενεές ανθρώπων και φυλών.

Αυτό τον θησαυρό φυλάσσουμε κι εμείς, εδώ στην Αφρική, κι ας ζούμε κάτω από αντίξοες συνθήκες, πειρασμούς, πλάνες και έκτροπα, «την άπαξ παραδοθείσαν τοις αγίοις πίστιν», αφού δόθηκε μια για πάντα, διαχρονικά, σε όλους μας, μέχρι των ημερών μας.

Χτες, Κυριακή, λειτούργησα σ’ έναν ναό ενός χωριού. Ήταν μια συνηθισμένη λειτουργία της Κυριακής. Ήταν τόσος ο κόσμος που αναγκαστήκαμε να χρησιμοποιήσουμε δύο άγια δισκοπότηρα για να ευχαριστήσουμε τους πιστούς μας.

Συνωστισμός, σαν να ήταν αναστάσιμη λειτουργία. Κι αυτό σήμερα, που γίνεται τόσος θόρυβος και εκφράζονται φόβοι και ενδοιασμοί!

Τόση η πίστη, τόση η αγάπη, τόσος ο πόθος για την αιώνια ζωή μέσα από τη συμμετοχή των Χριστιανών μας στο θαυματουργικό μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας!

Είναι για μια ακόμη φορά έντονη η αλήθεια που εκπέμπει το μυστήριο αυτό της Εκκλησίας μας, χωρίς προκαταλήψεις και αβεβαιότητες, αλλά διακηρύττει σταθερά την απαράλλακτη μεταμόρφωση και στο τέλος καταλήγει στην αιώνια ζωή και σωτηρία του ανθρωπίνου γένους.

Αυτή η πίστη μας εκφράζεται ανόθευτη και καθαρή, αφού το Άγιο Πνεύμα ενεργεί και κινείται για να μπορεί, στο τέλος, η Ορθοδοξία μας να θριαμβεύει και να νικά.

Έτσι, ανεπιφύλακτα διακηρύττει ότι είναι «στύλος και εδραίωμα της αληθείας» (Α΄ Τιμ. γ΄ 15).

Κάθε μέρα τελώ κηδείες σε διαφορετικές περιοχές, ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες, όπου ακόμα φαίνεται έντονα το χέρι της Δημιουργίας από τον Αρχιτέκτονα Θεό.

Δημοσιεύονται στη συνέχεια οι φωτογραφίες, χωρίς κανένα σχόλιο, αφού μιλούν από μόνες τους για του λόγου το αληθές. Δεν ξέρω πόσο ακόμα θα αντέξω.

Συνεχίζω την περιοδεία μου, κηρύττω στον κόσμο μας, τελώ τα μυστήρια και τονίζω χωρίς καμία μετατροπή «μη μεταίροντες όρια αιώνια, μηδέ υπερβαίνοντες την θεία παράδοσιν» (Ιωάννης Δαμασκηνός).

Βρισκόμαστε στην ήπειρο της Αφρικής. Μια ήπειρος που διαφέρει από τις άλλες. Δεν μπορούμε να σκεφτόμαστε και να ενεργούμε, όπως μάθαμε και συνηθίζουμε στα σπίτια μας, στον τόπο της καταγωγής μας.

Συμβαίνουν πράγματα που με τα δικά μας τα έθιμα και συνήθειες είναι αδιανόητα και καμιά φορά ίσως θα λέγαμε απλησίαστα.

Κι όμως μια και αποφασίσαμε να ζήσουμε εδώ όσα χρόνια μας χαρίσει ο Κύριός μας, είμαστε υποχρεωμένοι να προσαρμοστούμε με τα δικά τους έθιμα, ιδιαίτερα εκείνα που έχουν σχέση με την αρχαία, πλούσια και διδακτικής τους παράδοση, όπου καλούμαστε άνετα κι εμείς να συμμετέχουμε.

Τελετές που έχουν πάντα ένα ωραίο κάλεσμα και τέλος διδακτικό. Προσθέτω σ’ αυτά που έχω ήδη αναφέρει και το τόσο σημαντικό γι’ αυτούς έθιμο της περιτομής που διαφέρει από μια φυλή σε άλλη, που έχει τεράστια επιρροή, ιδιαίτερα στη ζωή των νέων.

Σύντομα θα δημοσιευτεί η μελέτη μου για το θέμα αυτό με μια τελείως διαφορετική προσέγγιση. Επανέρχομαι και καταλήγω στο θέμα των κηδειών, για να πω ότι είναι η ώρα που γίνεται ο ευαγγελισμός των φυλών όχι προσηλυτισμός. Ο κόσμος αναμένει ν’ ακούσει κάτι διαφορετικό και αυτό το προσφέρει μόνο η Ορθοδοξία!

Λόγω των τροπικών κλιματολογικών συνθηκών εδώ στην ήπειρο της Αφρικής, πιστεύουν και διακηρύττουν διάφορα ότι ο ιός δεν μπορεί να επιβιώσει και να μεταδοθεί ή να θανατώσει. Και η ζωή μας συνεχίζεται. Η περιοδεία μου στα ενδότερα αναβάλλεται.

Οι άνθρωποι περιμένουν να δεχθούν τον πνευματικό τους πατέρα και ν’ ακούσουν έναν λόγο παρηγοριάς και να γίνουν με το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, ένα με τον ίδιο τον Χριστό μας.

Παρ’ όλο που βρισκόμαστε σε μια απομακρυσμένη περιοχή, όπου σ’ ένα χωριό βρίσκεται ένας πρόχειρος ναός, τελέσαμε τη Θεία Λειτουργία. Ο κόσμος μας φτωχός όμως πιστός.

Δεν έχασαν τέτοια ευκαιρία. Έψαλλαν ωραιότατα οι νέοι μας τόσο τον όρθρο όσο και τη Θεία Λειτουργία και φυσικά την ακολουθία της Σταυροπροσκυνήσεως.

Προπαντός προσήλθαν με ευλάβεια και γεύτηκαν το Σώμα και Αίμα Κυρίου που το έχουν τόση ανάγκη για τις δύσκολες μέρες που διέρχεται όλη η ανθρωπότητα.

Φτώχεια, λοιπόν, αλλά πλούσιος ο κόσμος μας πνευματικά, αφού συνεχίζουν κανονικά να εκμεταλλεύονται τις τόσο απαραίτητες ευκαιρίες που τους προσφέρει η Εκκλησία μας κι ας ζουν κάτω από αυτές τις πρωτόγονες συνθήκες! Δόξα τω Θεώ!

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

[](#)[](#)