Γράφει ο Αρχιμανδρίτης Δημήτριος Πολιτάκης | Romfea.gr
Ιεροκήρυκας Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης

Κυριακή Γ΄ Νηστειών
(Μάρκ. η΄ 34 - 38, θ΄1)

Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως σήμερα και φθάνουμε στο μέσον της Σαρακοστής, γι’ αυτό και η Εκκλησία μας μεταφέρει το Ιερότατο Σύμβολο τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό στο κέντρο του ναού για να τον προσκυνήσουμε, να λάβουμε δύναμη από τη Χάρη του Σταυρωθέντος Ιησού, να στηριχθούμε στον πνευματικό αγώνα εναντίον των παθών και των πολλών λογισμών.

Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως σήμερα και ενώπιον του ανυπέρβλητου Συμβόλου της θυσίας του Χριστού καλούμαστε να αναλάβουμε την ευθύνη που μας αναλογεί. Ανάληψη ευθύνης που αποτελεί κίνηση ελευθερίας και φανερώνεται από το λόγο του Κυρίου:« Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι».

Ο Κύριος δεν εκβιάζει τη θέληση κανενός, δεν παραβιάζει την ελευθερία μας, αλλά μας λέγει ότι για να γίνουμε μαθητές Του πρέπει να ακολουθήσουμε το δικό Του παράδειγμα που οδηγεί στην Ανάσταση και αυτό είναι το παράδειγμα της θυσίας.

Η ανάληψη ευθύνης όμως προϋποθέτει αγάπη και μάλιστα σταυρική. Αγάπη που να εξαγιάζει τον άνθρωπο και να τον κάνει μέτοχο στο πάθος του Ιησού και στην Ανάστασή Του.

Αγάπη σταυρική που προϋποθέτει … πόλεμο. Πόλεμο εναντίον του δυσκολότερου εχθρού που είναι ο εαυτός μας, με τις επιθυμίες και τα πολλά πάθη που μας κυριεύουν, που μας συσκοτίζουν το νου και την καρδιά και μας οδηγούν στον πνευματικό όλεθρο.

Ο Κύριος μας καλεί να υψώσουμε το πνευματικό μας ανάστημα σε όλους εκείνους που μας δηλητηριάζουν πνευματικά και προσπαθούν με κάθε τρόπο να διώξουν από την ψυχή μας την πίστη. Μας καλεί να σηκώσουμε το δικό μας σταυρό στη ζωή μας και με αυτόν τον τρόπο μας προσκαλεί σε μία πορεία αληθινής ελευθερίας.

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή μας προετοιμάζει για τη Μεγάλη Εβδομάδα και η Εκκλησία μας ανακαλεί στη μνήμη της τον πόνο και το μαρτυρικό θάνατο του Χριστού επάνω στο Σταυρό.

Γι’ αυτό η προβολή του Σταυρού στο μέσον της Σαρακοστής υπενθυμίζει σε όλους το ρόλο του σημαντικότατου Χριστιανικού συμβόλου, αλλά και το σκοπό μιας βαθύτερης εκκλησιαστικής ζωής.

Ο Κύριος με το Σταυρό Του και επάνω στο Σταυρό θεραπεύει τις αδυναμίες και τα πάθη μας. Κατατροπώνει τα είδωλά μας, φωτίζει τα αδιέξοδά μας και ανοίγει την οδό της σωτηρίας, το δρόμο του Παραδείσου, «διά ξύλου ὁ Ἀδάμ παραδείσου γέγονεν ἄποικος», κι έτσι ο Σταυρός αποτελεί για όλους τους Χριστιανούς αφορμή παραδόξου καυχήσεως, γι’ αυτό και ο Απόστολος των Εθνών Παύλος γράφει χαρακτηριστικά στην προς Γαλάτας επιστολή του : «ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, δι’ οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται κἀγὼ τῷ κόσμῳ».

Καυχώμεθα λοιπόν ως Χριστιανοί, διότι ο Κύριος μας αγαπάει και το απέδειξε επάνω στο Σταυρό. Καυχώμεθα διότι ο Σταυρός είναι η αληθινή δόξα για τον Χριστό και την Εκκλησία Του. Καυχώμεθα διότι δια του Σταυρού ήλθε η Ανάσταση.

Πάνω στο Σταυρό, σε αυτό το όργανο της καταδίκης των χειρότερων κακούργων και εγκληματιών όπου όποιος θανατωνόταν εθεωρείτο επικατάρατος, σταυρώθηκε ο Θεάνθρωπος Ιησούς αλλά δεν ηττήθηκε!

Δεν ηττήθηκε το Ευαγγέλιο, δεν ηττήθηκε το μήνυμα της Βασιλείας του Θεού που ο Χριστός έφερε στον κόσμο. Δεν ηττήθηκαν τα θαύματα και οι ευεργεσίες Του.

Εκείνο που ηττήθηκε ήταν το κοσμικό πνεύμα, η αμαρτία που μας χωρίζει και μας απομακρύνει από τον Θεό. Ηττήθηκε ο εγωισμός που μας κάνει να πιστεύουμε ότι είμαστε αυτάρκεις, το ψέμα που παρουσιάζεται ως αλήθεια. Ηττήθηκε ο θάνατος, διότι ο Κύριος πάνω στο Σταυρό ανέλαβε όλη την αποτυχία της πεπτωκυίας φύσης.

«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι».

Ο Κύριος μας καλεί να τον ακολουθήσουμε σηκώνοντας το δικό μας σταυρό καθημερινά κι αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αντέχουμε να ζούμε αρμονικά με τη συνείδησή μας.

Ας αναλογιστούμε πόσοι είναι εκείνοι που σήκωσαν το δικό τους σταυρό σε αυτόν τον κόσμο. Πόσοι σήκωσαν το σταυρό της συνειδήσεως.

Πόσοι Μάρτυρες, Άγιοι και Ιεράρχες της Πίστεώς μας σήκωσαν αγόγγυστα το σταυρό του δικού τους μαρτυρίου που αποτελεί τη μαρτυρία του ίδιου του Ευαγγελίου.

Άραγε τα λόγια και το παράδειγμά τους σφραγίστηκαν κάτω από την πλάκα του τάφου τους και λησμονήθηκαν; Όχι!

Οι Άγιοί μας σήκωσαν το σταυρό τους ελεύθερα και οδηγήθηκαν στην πραγματική ελευθερία που είναι η Βασιλεία του Θεού, η Αγιότητα, η Παραδείσια κοινωνία που καλείται να απολαύσει κάθε άνθρωπος, έπειτα από αυτήν την πρόσκαιρη ζωή.

Αδελφοί μου.

Σήμερα Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, ο λόγος του Χριστού «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν» αποτελεί μία πρόσκληση και πρόκληση προσωπική για τον καθένα μας. Μία πρόσκληση ελευθερίας σε καιρούς απελπιστικής υποδούλωσης.

Οφείλουμε να αναλογιστούμε την ευθύνη που μας αναλογεί, γι’ αυτό ας παρακαλέσουμε τον Θεό να μας χαρίσει τη δύναμη που χρειαζόμαστε ώστε να άρουμε το δικό μας σταυρό ψάλλοντες:

«Ὁ Σταυρός σου Κύριε, ζωὴ καὶ ἀνάστασις ὑπάρχει τῷ λαῷ σου …».

[](#)[](#)