Νέα στοιχεία στο παζλ του τραγικού θανάτου της Suzanne Eaton - Αλλού την σκότωσαν και αλλού βρέθηκε το πτώμα της

Στο σκοτάδι παραμένουν πολλά σημεία της δολοφονίας της Αμερικανίδας βιολόγου Suzanne Eaton, που βρέθηκε νεκρή σε τούνελ που χρησιμοποιούνταν από τους Γερμανούς στην περίοδο της Κατοχής στην Κρήτη.

Το παζλ των συνθηκών θανάτου της 60χρονης επιστήμονα, συνθέτει ο ιατροδικαστής Κρήτης, Αντώνης Παπαδομανωλάκης, ο οποίος μίλησε στο Newsit.gr.

Δεν είναι απίθανο - λέει ο ίδιος - να είναι και παραπάνω από ένας οι δράστες, δηλαδή μπορεί και ένας μόνος του να ήταν, αλλά είναι αρκετά πιθανό να υπάρχει και δεύτερος, ενδεχομένως και τρίτος.

Σύμφωνα με την έρευνα που έγινε, η Suzanne Eaton πέθανε από ασφυξία, καθώς ο δράστης ή οι δράστες της έφραξαν το στόμα και τη μύτη. Νωρίτερα, ο ιατροδικαστής είχε κάνει γνωστό πως το πτώμα δεν έφερε τραύματα από σφαίρα ή άλλο αντικείμενο.

Οι ιστολογικές εξετάσεις στη σορό της 60χρονης Αμερικανίδας συνεχίζονται, καθώς το πτώμα βρισκόταν σε διαδικασία προχωρημένης σήψης.

Ο κ. Παπαδομανωλάκης λέει στο Newsit.gr ότι το μοιραίο δεν επήλθε τόσο γρήγορα και πως πολλά ενδεχόμενα είναι ακόμα ανοιχτά όπως και αυτό της σεξουαλικής κακοποίησης.

Ελήφθησαν δείγματα από παντού, από όλες τις κοιλότητες κι άλλα σημεία του σώματος της Suzanne Eaton, ώστε να βοηθηθεί ο εντοπισμός και η σύλληψη του δράστη ή δραστών.

Έχει γίνει, ακόμη, η κατάλληλη δειγματοληψία και από τα νύχια. Εκεί, συνήθως, αν έχει υπάρξει πάλη, κατά πάσα πιθανότητα, θα έχουν συγκρατηθεί ιστοί των δραστών που θα βοηθήσουν στον προσδιορισμό του γενετικού υλικού τους.

Με βάση το περιεχόμενο του στομάχου το οποίο αξιολογήθηκε, φαίνεται ότι δύο με τρεις ώρες μετά το γεύμα, επήλθε και ο θάνατος.

Ωστόσο, φαίνεται ο τόπος θανάτου δεν είναι και ο τόπος που βρέθηκε το πτώμα.

Ακούστε τι είπε ο προϊστάμενος Ιατροδικαστικών Υπηρεσιών Κρήτης, Αντώνης Παπαδομανωλάκης:

«Η μητέρα μου ήταν αξιοθαύμαστη γυναίκα»

Ο γιος της βιολόγου αναφέρει πως «η μητέρα μου ήταν μια αξιοθαύμαστη γυναίκα. Κατάφερε να ζήσει μια ζωή με λίγες απογοητεύσεις, εξισορροπώντας την προσωπική της ζωή με την καριέρα της.

Άλλες μητέρες γύρω μου φρόντιζαν τα παιδιά τους με πλήρη απασχόληση, κι όμως δεν ξεπέρασαν ποτέ τη δική μου.

Υποστηρικτική και ενθαρρυντική, γέννησε και υποστήριξε οτιδήποτε υπήρχε στο μυαλό της παιδικής μου ηλικίας και αυτή η περιέργεια, μου έχει κολλήσει μέχρι σήμερα.

Καθώς μεγάλωσα, άρχισα σιγά - σιγά να αντιλαμβάνομαι την επιστημονική της λαμπρότητα. Έδειχνε ενδιαφέρον για οτιδήποτε ρωτούσα.

Πολλές φορές συζητούσα μαζί της θέματα που είχα διδαχτεί στο πανεπιστήμιο και μέσα σε μια εβδομάδα αυτή κατάφερνε να γνωρίζει αυτά τα θέματα εξίσου καλά με τους καθηγητές μου.

Ήταν όμως κάτι πολύ περισσότερο από επιστήμονας. Λάτρευε τη μουσική, τα μάτια της φωτίζονταν κάθε φορά που μιλούσε για ένα κομμάτι που έπαιζε.

Έχω πολλές ευχάριστες αναμνήσεις, με την ίδια και τον πατέρα μου να παίζουν μαζί, γεμίζοντας το σπίτι μας με έναν όμορφο, χαρούμενο ήχο που ήταν μοναδικός γι’ αυτούς και θα διατηρήσω για πάντα αυτή τη μνήμη, να βρίσκομαι στο πάτωμα, βλέποντας και ακούγοντας αυτό που τους ένωνε».

Συγκλονίζει και η αδερφή της

Η αδερφή της ανέφερε πως «Δεν μπορώ παρά να σκέφτομαι ότι αν η Σούζαν ήταν εδώ, θα ήξερε πώς να γράψει αυτή τη δήλωση. Τα πήγαινε καλά με τα λόγια και δεν είχε σημασία αν τα χρησιμοποιούσε για μια προσωπική έκφραση θλίψης ή χαράς ή μια επιστημονική δημοσίευση.

Είχε μεγάλη χαρά όταν προετοίμαζε εξαίσια γεύματα και είχε μια εξωτική αίσθηση της μόδας. Αγαπούσε τα αρώματα.

Δίδαξε και εξάσκησε το τάε κβο ντο, κατέχοντας μαύρη ζώνη δεύτερης κατηγορίας.

Έλυνε σταυρόλεξα, έπαιζε σε συναυλίες, διάβαζε πολύ.

Ταιριάζει με την περιγραφή της Jane Austin για μια «πετυχημένη γυναίκα», διατηρώντας ταυτόχρονα μια φυσική ταπεινοφροσύνη και μια «ακόρεστη περιέργεια».

Ανησυχούσε και είχε αμφιβολίες για το αν θα τα κατάφερνε να τα δώσει όλα και στην επιστήμη της και στην οικογένειά της.

Όποιος όμως διαβάσει τα επιτεύγματά της στον τομέα της μοριακής και αναπτυξιακής βιολογίας και όποιος είχε δει με πόση ευχαρίστηση, φρόντιζε και ενέπνεε τα παιδιά της, καθώς και τον τρόπο που αγαπούσε το σύζυγό της, δεν θα αμφέβαλλε καθόλου.

Με βαθιά ευαισθησία και συμπόνια, μας έκανε όλους προτεραιότητά της. Είμαστε εξαιρετικά υπερήφανοι γι’ αυτήν.

Ήταν τα λόγια της που με βοήθησαν να εξοικειωθώ με το θάνατο και ήταν αυτή που με έμαθε πώς να ζω. Συνεπώς, θα συνεχίσω αυτό το ταξίδι. Έχω λάβει μια συνειδητή απόφαση να μην επιτρέψω αυτά τα γεγονότα να στοιχειώσουν τη μνήμη μου. Η μνήμη μου θα είναι γεμάτη από καθαρή χαρά και ευγνωμοσύνη, από αγάπη και θαυμασμό για μια αδελφή με την οποία ήμουν πολύ δεμένη, για ένα άτομο έμπιστο, ισχυρό, ευγενικό, λαμπρό, ανιδιοτελές, με ανεξίτηλη συμβολή στην επιστήμη, που πρόσφερε ανυπολόγιστη ομορφιά στη ζωή μας».

Από σελίδα του site του Ινστιτούτου Μοριακής κυτταρικής Βιολογίας και Γενετικής Μαξ Πλανκ στη Δρέσδη της Γερμανίας, όπου εργαζόταν η Σούζαν Ίτον, αφιερωμένη στη μνήμη της.