Η κατάληψη του Καπιτωλίου από υποστηρικτές του προέδρου Τραμπ παρουσιάζεται ως απόπειρα πραξικοπήματος, ενώ ο ίδιος βρίσκεται ακόμα στον Λευκό Οίκο.

Σε στενότερη ανάλυση, θα μπορούσε να είναι το αντίστροφο.

Η ελευθερία της έκφρασης κατασχέθηκε από μια παράνομη εξουσία, προς όφελος του Τζο Μπάϊντεν.

**Αυτή τη φορά, η εξέγερση στο Καπιτώλιο επιτρέπει στα κυρίαρχα πρακτορεία ειδήσεων να προσθέσουν ένα στρώμα. Ο απερχόμενος πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ κατηγορείται ομόφωνα ότι κατάστρεψε τη δημοκρατία την οποία φυσικά, θα αποκαταστήσει ο επερχόμενος πρόεδρος Τζο Μπάιντεν. Όσοι θυμούνται τις εκλογές των Τζορτζ Χ. Μπους, Μπιλ Κλίντον, Τζορτζ Μπους και Μπαράκ Ομπάμα μήπως είναι έτοιμοι πάλι να ξεγελαστούν;**

**Γι ’αυτό δεν θέλαμε να δούμε να έρχεται η κρίση που ξεκινά. Μόνο μερικές ελληνικές εφημερίδες είχαν αποκαλύψει πρόσφατα τους λόγους της οργής, την οποία αναλύουμε εδώ και πέντε χρόνια (δηλαδή πριν από την εκλογή του Τραμπ).**

**Γι ’αυτό και δεν θέλουμε να την κοιτάξουμε κατά πρόσωπο και ικανοποιούμαστε με τυφλά σχόλια σύμφωνα με τα οποία αυτό το επαίσχυντο επεισόδιο δεν θα έχει αύριο. Αλλά ποιος μπορεί να το πιστέψει; Σίγουρα τα πράγματα θα ηρεμήσουν για λίγο και η κατασταλτική μηχανή θα συντρίψει τους διαδηλωτές της 6ης Ιανουαρίου, αλλά θα είναι μόνο μια αναβολή, και ο εμφύλιος πόλεμος δεν θα αργήσει.**

**Ήδη, οι μη-Δυτικοί έχουν καταλάβει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τόσο εσωτερικά προβλήματα έτσι ώστε δεν θα μπορούν πλέον να τίθενται ως πρότυπο για τον κόσμο και ακόμη λιγότερο να δίνουν μαθήματα δημοκρατίας σε εκείνους που θέλουν να υποτάξουν.**

Μη δημοκρατικές εκλογές

**Όπως έγραψα προηγουμένως, από νομική άποψη των ΗΠΑ, ο Al Gore, και μετά ο Ντόναλντ Τραμπ έχασαν. Αλλά από δημοκρατική άποψη, πιθανότατα να έχουν κερδίσει. Για να πούμε την αλήθεια, είναι αδύνατο να το γνωρίζουμε με ακρίβεια, αλλά λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των άλλων εκλογών που έλαβαν χώρα ταυτόχρονα, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Το μόνο πράγμα που μπορεί να επιβεβαιωθεί είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα το δημοκρατικό σε αυτές τις εκλογές: η μέτρηση πραγματοποιείται από τους κυβερνήτες, οι οποίοι, σε πολλές ομοσπονδιακές πολιτείες, επιλέγουν οι ίδιοι τους υπαλλήλους ή τις ιδιωτικές εταιρείες που την κάνουν. Αντίθετα, εάν το σύστημα ήταν δημοκρατικό, η καταμέτρηση θα πραγματοποιούταν από τους πολίτες, δημόσια. Όλοι μπορέσαμε να δούμε κάλπες να μεταφέρονται από τα εκλογικά κέντρα προς ένα κέντρο μέτρησης όπου τις άνοιγαν υπάλληλοι, στη συνέχεια έκλειναν τις κουρτίνες εμποδίζοντας τους πολίτες να γνωρίζουν περισσότερα. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ειλικρίνεια αυτών των υπαλλήλων, αλλά κανείς δεν μπορεί να την εγγυηθεί. Δημοκρατικές εκλογές δεν μπορούν να υπάρξουν παρά μόνο με διαφάνεια. Επομένως, αυτές οι εκλογές είναι νόμιμες σύμφωνα με το αμερικανικό δίκαιο, αλλά απλώς δεν είναι δημοκρατικές.**

Ανατροπές της κατάστασης

**Στα μέσα Δεκεμβρίου 2020, ο πρόεδρος Τραμπ φιλοξένησε μια συνάντηση στο Οβάλ Γραφείο στην οποία παρευρέθηκε ο στρατηγός Michael Flynn. Ο τελευταίος εξέθεσε εκεί την ιδέα του στρατιωτικού νόμου για να εξασφαλιστούν διαφανείς εκλογές [2]. Οι περισσότεροι από τους παρόντες συμβούλους αντιτάχθηκαν, παρά τις αλλαγές αξιωματούχων που είχαν γίνει στο Πεντάγωνο. Δύο εβδομάδες αργότερα, στις 4 Ιανουαρίου 2021, οι δέκα πρώην υπουργοί Άμυνας που ζούσαν ακόμα υπέγραψαν ένα σύντομο ανοιχτό άρθρο στην Washington Post [3]. Διαβεβαίωναν ότι όλοι όσοι θα προσπαθούσαν να θεσπίσουν έναν πιθανό στρατιωτικό νόμο θα είχαν να απαντήσουν για αυτό ενώπιον της δικαιοσύνης. Η ομοφωνία των πρώην υπουργών Άμυνας βεβαιώνει ότι αυτό το σχέδιο στρατιωτικού νόμου ήταν εφικτό και πολύ πραγματικό. Σύμφωνα με την Post [4], η οποία εξέτασε αυτήν τη συνάντηση βάσει των εμπιστευτικών στοιχείων από τους πρώην υπουργούς Άμυνας (που δεν παρευρέθηκαν, αλλά ενημερώθηκαν), ο πρόεδρος Τραμπ δεν σκεπτόταν ποτέ να παραμείνει στην εξουσία χρησιμοποιώντας βία. Αντίθετα, υπέβαλε καταγγελίες και υποστήριξε διάφορες νομικές ενέργειες για την ανατροπή των εκλογών. Προετοιμαζόταν να κάνει εκστρατεία για να επιστρέψει στον Λευκό Οίκο το 2025 [5].**

**Λίγες ώρες αργότερα, ο Ντόναλντ Τραμπ πραγματοποίησε μια συγκέντρωση, όχι μακριά από το Κογκρέσο, για να καταγγείλει για άλλη μια φορά τις «κλεμμένες εκλογές» και να ανακοινώσει την επιστροφή του για την εκστρατεία του 2024. Ποτέ δεν κάλεσε τους υποστηρικτές του να καταλάβουν το Καπιτώλιο, ακόμα και αν κάποιοι το κατάλαβαν έτσι.**

Η κατάληψη του Καπιτωλίου

**Όσοι έχουν ζήσει έναν εμφύλιο πόλεμο γνωρίζουν ότι είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί. Όπως και ο Άγγλος φιλόσοφος Thomas Hobbes, ο οποίος έζησε τον Πρώτο Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο, όλοι είναι πεπεισμένοι ότι είναι καλύτερο να υποστεί ένα τυραννικό κράτος παρά να στερηθεί ένα κράτος (Το Leviathan [7]). Το να πάρεις το Καπιτώλιο και να ανατρέψεις πιθανά την «τάξη» των ΗΠΑ είναι μια βαριά πράξη με τρομερές συνέπειες. Τα πράγματα δεν πήγαν εξάλλου τόσο μακριά. Η αστυνομία που είχε αφήσει τους διαδηλωτές να εισέλθουν στο κτίριο ξαφνικά τους απώθησε με επιτυχία.**

**Ο ίδιος ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε ηρεμία, αλλά χωρίς τη γυναίκα του. Σύμφωνα με την εθνική θρησκεία των ΗΠΑ, η ευλογία του Θεού – και συνεπώς η ειρήνη και η ευημερία – πρέπει να έρθει μέσω του Προέδρου και της Πρώτης Κυρίας [8] προς τον «εκλεγμένο Λαό». Επιλέγοντας να εκφραστεί μόνος του, ο Ντόναλντ Τραμπ αμφισβήτησε την εθνική θρησκεία.**

Αντιδράσεις στις ΗΠΑ

**Ωστόσο, το επίμαχο κείμενο δεν θα έπρεπε να εφαρμοστεί σε αυτήν την περίπτωση: σχετίζεται με ανικανότητα που αποδίδεται στην υγεία του προέδρου. Οι συζητήσεις κατά τη διάρκεια της θέσπισης του είχαν επικεντρωθεί στην καρδιακή προσβολή που εμπόδισε τον πρόεδρο Γούντροου Γουίλσον να εκπληρώσει το αξίωμά του στο τέλος της θητείας του (2 Οκτωβρίου 1919 έως 4 Μαρτίου 1921) και στο – λιγότερο σοβαρό – εγκεφαλικό ατύχημα του προέδρου Dwight Eisenhower (24 Σεπτεμβρίου 1955 έως 20 Ιανουαρίου 1961) που τον στέρησε προσωρινά μερικών ικανοτήτων του και τον οδήγησαν να μοιραστεί τις εξουσίες του με τον αντιπρόεδρό του, Richard Nixon.**

**Η άρχουσα τάξη ένιωσε τον αέρα της μπάλας κανονιού που πέρασε. Είτε η κατάληψη του Καπιτωλίου ήταν μια αποτυχία της αστυνομίας του, είτε μια προσπάθεια που οργανώθηκε υπό ψευδή σημαία από τους εχθρούς του Ντόναλντ Τραμπ, όσοι την σχεδίασαν έχουν την ικανότητα να ανατρέψουν τους θεσμούς και να απολύσουν όλο το προσωπικό τους.**

Οι αντιδράσεις στο εξωτερικό

**Τα κινεζικά μέσα ενημέρωσης δεν μπορούν παρά να παρατηρήσουν το διπλό πρότυπο όταν συγκρίνουν τις φωτογραφίες της κατάληψης της εθνοσυνέλευσης του Χονγκ Κονγκ από ένα υπερ-ενθουσιασμένο πλήθος με εκείνες της Ουάσιγκτον. Ενώ τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, απασχολημένα με την ορθόδοξη χριστουγεννιάτικη γιορτή, χαμογελούν μελαγχολικά ενώπιον του ιστορικού αντίπαλου τους στην γη.**

**Από την πλευρά τους, τα Δυτικά μέσα ενημέρωσης προσχώρησαν ολόψυχα στον νεο-πουριτανικό «ακυρωτικό πολιτισμό» (cancel culture ) που καταστρέφει όλα τα ρεπουμπλικανικά σύμβολα και τα αντικαθιστά με άλλα που δοξάζουν τις μειονότητες, όχι για αυτό που κάνουν, αλλά επειδή είναι μειοψηφίες. Με αυτόν τον τρόπο, ταυτίστηκαν λίγο περισσότερο με την ιδεολογία που καταπιέζει την «Αμερική» [10]. Υποταγμένοι υποτελείς, παρουσίασαν τις αμερικανικές εκλογές σαν οι αναγνώστες τους να συμμετέχουν σε αυτές και τον Τζο Μπάϊντεν ως τον νέο αφέντη τους.**

**Όχι. Με μερικές εξαιρέσεις, οι διαδηλωτές του Καπιτωλίου δεν ήταν οπλισμένοι.
Όχι. Το Σύνταγμα των ΗΠΑ δεν καθιερώνει καθόλου την ισότητα μεταξύ των πολιτών κάθε ομοσπονδιακής πολιτείας.
Ναι. Είναι πράγματι η κυρίαρχη τάξη των ΗΠΑ που περιφρονεί τη δημοκρατία και οι θαυμαστές του Τζάκσον που την υπερασπίζονται.**